Ով պետք է իրականում վճարի «Հայկական ավիաուղիներ ՓԲԸ» պարտքերը
«Հայկական ավիաուղիներ» ՓԲԸ աշխատակիցներին տրվելիք թոշակների պարտքերը շատանում են, իսկ դրանք ստանալու հույսերը` պակասում:
Օրերս ArmAr.am-ի խմբագրություն էր այցելել նախկին օդաչու Գառնիկ Մակիչյանը, ով էլ բարձրացրեց հիշյալ խնդիրը:
2003 թվականի հուլիսին կառավարության կողմից կայացվում է N-906Ա որոշումը «Հայկական ավիաուղիներ »ՓԲԸ-ին գումար հատկացնելու մասին»: Սույն որոշմամբ նախատեսվում էր «Արմավիայի» կողմից կառավարությանը վճարվող գումնարներից վճարել ՀԱՈՒ պարտքերը: Սակայն ոչ մի խոստում այդպես էլ չկատարվեց: Պարտքերն էլ շարունակում են ավելանալ ու ավելանալ:
«Ես երկրորդ կարգի հաշմանդամ եմ, – ասում է Գառնիկ Մակիչյանը,-վնասվածքներ եմ ստացել ավիաընկերությունում աշխատելու տարիներին, հետևաբար ինձ պարտավոր են առողջությանս կորստի համար ամսեկան 80 000 դրամ փոխհատուցում վճարել: Ես իմ առողջությունը նվիրել եմ իմ գործին, այս վիճակով ինձ ո՞վ կընդունի աշխատանքի»:
Արդեն երեք տարի է Գառնիկ Մակիչյանը չի ստացել իրեն հասանելիք փոխհատուցումը:
Կառավարության համապատասխան որոշման համաձայն ՀԱՈՒ-ի պարտքերը պետք է վճարվեն ընկերության եկամուտների հաշվին, իսկ քանի որ ընկերությունը սնանկ է ճանաչված, հետևաբար, ոչ մի եկամուտի մասին խոսք լինել չի կարող: Խնդիրը, սակայն, այնքան էլ փակուղային չէ, քանի որ սննկության մասին օրենքի համաձայն` տվյալ ընկերության սնանկ ճանաչվելու դեպքում, երբ այն չունի գույք, վճարումների իրականացումն իր վրա է վերցնում կառավարությունը: Այնպես որ, այս պարտքերի վճարման պարտականությունը, փաստորեն, ընկնում է կառավարության ուսերին:
Հարցի շուրջ պարզաբանումներ ու կառավարությունից էլ իր հասանելքը ստանալու նպատակով նախկին օդաչուն դիմել է և կառավարությանը, և մարդու իրավունքնեորի պաշտպանին, և արդարադատության նախարարին, և անգամ Հայաստանում ԵԽ գլխավոր քարտուղարի հատուկ ներկայացուցչին, բայց բոլոր այս կառույցներից մերժում է ստացել:
Մարդու իրավունքների պաշտպանի միակ խորհուրդը` Գառնիկ Մակիչյանին, եղել է հետևյալը` դիմել Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան` տրամադրելով նրան միայն Եվրադատարան դիմելու համար անհրաժեշտ ձևաթղթերը:
Ձեռնարկված միջոցներից ոչ մի արդյունք չստանալով` նախկին օդաչուն մաիայն մեկ ճանապարհ է տեսնում. դիմել լրատվամիջոցի օգնությանը, որպեսզի խնդրի մասին հնարավորինս շատ մարդիկ տեղեկանան և «գուցե մեկն ու մեկը կարողանա գոնե լուծման տարբերակներ առաջարկել» :
ArmAr.am-ի խմբագրությունը պատրաստ է աջակցել Միկիչյանին այս բարդ հարցի լուծման մեջ ու բարձրաձայնել խնդրի մասին:
ArmAr.am












