Ինչպես արդեն տեղեկացրել էինք, ArmAr.am էլեկտրոնային օրաթերթը վերջերս նամակ էր հղել ՄԱԿ–ի հայաստանյան գրասենյակի մշտական համակարգող Դաֆինա Գերչեվային

Նամակում, մասնավորապես, ասված էր, որ 1988-92 թ.թ.Ադրբեջանի կողմից հայության հանդեպ իրականացված ջարդերն իրենց բնույթով  լիովին համապատասխանում են 1948 թվականին ՄԱԿ-ի կողմից  ընդունված Ցեղասպանության կոնվենցիայի դրույթներին: Իսկ դա նշանակում է, որ տեղի ունեցածը Ցեղասպանություն է:

Հետևապես, միջազգային հանրության կողմից Ադրբեջանը պետք է պատասխանատվության ենթարկվի` իրավական, քաղաքական, ֆինանսական, բարոյական առումով: Եթե ժամանակին Սումգայիթի ոճրագործությանը տրվեր համարժեք գնահատական, ապա տեղի չէին ունենա  Բաքուն ու  ադրբեջանական այլ բնակավայրերի հայ բնակչության կոտորածները:

Դաֆինա Գերչեվային ArmAr.am-ի ուղղած հարցն այսպիսին էր` ինչո՞ւ մինչ օրս այս միջազգային հեղինակավոր կազմակերպությունը չի տվել իր համապատասխան գնահատականը:

Օրերս ArmAr.am-ը` ՄԱԿ-ից ստացավ  հետևյալ պատասխանը. «Այդ հարցը գտնվում է ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայի մանդատի ներքո»։

Սա, իհարկե,  այն հերթապահ պատասխաններից մեկն է, որ արվում է, ընդամենը, ի ցույց դնելու, թե իրենք բարեհաճել են արձագանքել: Մինչդեռ, իրականում այդ պատասխանը հավասարազոր է ՉՊԱՏԱՍԽԱՆԻ:

Այս առնչությամբ ArmAr.am-ի հետ զրույցում, ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լարիսա Ալավերդյանը նախ նկատեց. ««Ես շնորհակալ եմ, որ ArmAr.am-ը նման քայլ է նախաձեռնել և այդ կարևոր հարցն ուղղել է բարձր հեղինակություն ունեցող միջազգային ատյանին, ինչպիսին է ՄԱԿ-ը։ Ինչ վերաբերում է նրանց պատասխանին, ապա դա մեկ բառով կարել է բնութագրել այսպես`  խուսափողական պատասխան»։

Բայց որպեսզի նման միջազգային կառույցը չկարողանա խուսանավել, Լարիսա Ալավերդյանի համոզմամբ , ճանապարհը մեկն է` Հայաստանը պետք է բարձր մակարդակով  շարունակի դիմել համապատասխան ինստիտուտներին, մասնավորապես՝ ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների հարցերով հանձնաժողովին և ամեն կերպ հասնի նրան, որ 1988-92 թ.թ.Ադրբեջանի կողմից հայության հանդեպ իրականացված ջարդերը ՄԱԿ-ի կողմից պաշտոնապես ճանաչվեն որպես Ցեղասպանություն։

«Որոշ պետություններ տեղի ունեցածն արդեն իսկ ճանաչել են որպես Ցեղասպանություն, ինչն էլ մեր պետությանը  հիմք է տալիս առավել ակտիվ լինել՝ ՄԱԿ-ում այդ հարցը առաջ մղելու և որոշում ստանալու առումով»։

ArmAr.am