Հարցազրույց ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր ԱՐՏԱԿ ԴԱՎԹՅԱՆԻ հետ

-Ինչ կասեք այն դժգոհությունների առնչությամբ, թե ինչպես ժամանակին քաղաքական շրջանակներին հասու չդարձավ ԵՄ հետ ասոցացման փաստաթուղթը, այդպես էլ այսօր նույն անորոշությունն է ՄՄ անդամակցման գործընթացում՝ դարձյալ անհայտ է մնում բովանդակային մասը:
-Ամենևին չեմ կիսում նման կարծիքները: Մի բան շատ պարզ է՝ թե՛ ԵՄ հետ Ասոցացման համաձայնագրի ժամանակ, թե այսօր Մաքսային միության անդամակցմանն ընդառաջ ընթանում են երկկողմ բանակցություններ, որոնք վարվում են կոնկրետ անձանց կողմից, հետևաբար, նրանք էլ տեղեկացված են և՛ ընթացքին, և՛ բովանդակությանը: Բայց կգա այն փուլը, երբ փաստաթղթերը կդառնան հասանելի: Այսինքն, դրանք պատրաստ լինելուն պես, Հայաստանի կառավարությունն այն ամբողջական փաթեթով կներկայացնի խորհրդարան: Այդ պահից գործընթացները կլինեն հրապարակային, բաց ու թափանցիկ, քանի որ բոլոր փաստաթղթերը կքննարկվեն խորհրդարանում և ոչ միայն խորհրդարանական ուժերը, այլև արտախորհրդարանականներուն ու մեր ողջ հասարակությունը հնարավորություն կունենան հետևելու՝ լսելու և տեսնելու ամենը:
-Արտահայտվում է նաև հետևյալ մտահոգությունը, թե խոհրդարանական քննարկումների փուլում այլևս դժվար կլինի այդ փաստաթղթերում փոփոխություններ կատարելը, քանի որ հայկական ու ռուսական աշխատանքային խմբերի միջև այսօր ամեն ինչ համաձայնեցվում է:
-Նման բան չի կարող լինել, անկախ ամեն ինչից, եթե լինեն այնպիսի փաստաթղթեր, որոնցում կտեսնենք մեր պետության շահերից չբխող որոշակի կետեր, բնականաբար, կդրսևորենք համապատասխան վերաբերմունք: Առաջիկայում՝ գարնանային նստաշրջանում, խորհրդարանը ձեռնամուխ կլինի այդ լայնամասշտաբ աշխատանքներին: Տասնյակ օրենքներում պետք է փոփոխություններ կատարենք, այսինքն, ՄՄ ընթացակարգերը պետք է ներդաշնակեցնենք մեր ազգային օրենսդրությանը: Եվ եթե որոշակի ձևակերպումներ դեմ կլինեն մեր ազգային, պետական շահերին, կամ չեն բխի մեր երկրի գլխավոր օրենքի՝ Սահմանադրության պահանջներից՝ անպայման կփոխվեն:
-Չնայած ոչ իշխանական ուժերի նպատակն էր իրենցով անել <Ազատության> հրապարակը, բայց անգամ ՀԱԿ-ականի <սայթակումը> ` <Պայքա´ր, պայքա´ր, մինչև վերջ» կարգախոսի հնչեցումը, քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչների կողմից արժանացավ համարժեք հակազդեցության՝ քաղաքականներին իրենց տեղը ցույց տալով հակադարձեցին՝ «Մե´նք ենք մեր երկրի տերերը»: Այս առումով, չե՞ք կարծում, որ հունվարի 18-ը բոլորովին մի նոր իրողություն ի ցույց դրեց մեզանում: -Քաղաքացիական հասարակության ակտիվությունը ողջունելի է և այն միայն հունվարի 18-ին՝ կուտակային համակարգի դեմ պայքարով չդրսևորվեց: Ականատես ենք եղել մեր հասարակության բազմամարդ այլ ակցիաների ևս, հիշենք Մաշտոցի պուրակի, պատմամաշակութայի օբյեկտների պահպանման, բնապահպանական տարբեր խնդիրներին վերաբերող ակցիաները և, վերջապես, տրանսպորտի ուղեվարձի բարձրացման դեմ ուղղված պայքարը: Եվ, այո, ողջունելի է, որ մեր հասարակությունը սուր հարցադրումներ է հնչեցնում, քայլեր իրականացնում, բայց առանց քաղաքականացնելու, և ծավալում սահմանադրական պայքար: Իրոք, քաղաքական որոշակի ուժեր ցանկացան սրել իրավիճակը, փորձելով միտինգն ուղղորդել իրենց ցանկալի ուղղությամբ, բայց քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչները գիտակցեցին, որ նման հայտարություններն իրենց պայքարը կշեղեն բուն նպատակից, հետին պլան կմղեն կուտակայինի դեմ բարձրացված իրենց բողոքը: Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացին այսօր այնքան է հասունացել, որ կարող է իր ինքնուրույն խոսքն ասել՝ թույլ չտալով քաղաքական ուժերին ուղղորդել իրեն: Ու այդպես էլ արեց՝ թույլ չտվեց: Այսօրվա անկախության սերունդը մեր կարևորագույն ձեռքբերումներից մեկն է, և այս իրողությունը մենք պետք է փաստենք: Այս առումով, հունվարի 18-ը ոչ թե նոր իրավիճակ փոխվեց, այլ եղավ այն, ինչ պետք է լիներ: -Այնուհանդերձ, ոչ իշխանական 4 ուժերը նպատակ ունեն միավորվել՝ շարունակել միասնական հանրահավաքները, հանդես գալ միասնական օրակարգով: Բայց եթե նկատի ունենանք հետևյալ կարևոր գործոնները՝ 1. ընդդիմության հանդեպ հասարակության անվստահություն, 2. խորհրդանական 4 ուժերից երկուսում սրված ներքին խնդիրներ, 3. ընդդիմությանը ներհատուկ ամբիցիաներ, հնարավոր համարո՞ւմ եք նրանց համախմբումը: -Որոշակի հարցերի շուրջ, իհարկե,նրանք կարող են համախմբվել, ինչպես դա եղավ կուտակային կենսաթոշակային համակարգի ներդրման հարցում, կարող են միավորվել նաև ԱԺ-ում այս կամ այն հարցի քննակումների ժամանակ: Բայց ինչ վերաբերում է գլոբալ միավորմանը, այո, նման համախմբում պատկերացնելը շատ դժվար է, որովհետև այդ ուժերը մեկմեկուց այնքան տարբեր են: Ես չեմ պատկերացնում, ինչպե՞ս կարող է հստակ գաղափարախոսություն ունեցող, ազգային արժեքների հենքի վրա գործող, մեկդարյա պատմություն ու ձեռքբերումներ ունեցող կուսակցությունը՝ ՀՅԴ-ն համեմատվել ասենք, մի քանի տարեկան ՀԱԿ-ի հետ, այդ ուժերի միավորման առանցքում կարևոր մի բան պետք է, չէ՞, լինի, իսկ եթե չկա, ուրեմն ինչպե՞ս այն կարող է տեղի ունենալ: Փոխարենը կուզենայի ականատեսը լինել մեկ այլ՝ համազգային համախմբման: Անկախ գաղափարական հակադրությունների հայաստանյան բոլոր կուսակցությունները ՝ իշխանական, թե ոչ իշխանական, խորհրդարանական, թե արտախորհրդարանական, համազգային կարևորագույն հարցերում ունենան համախմբվելու կարողություն: Իսկ նման հարցերը մեզանում քիչ չեն՝ Հայոց ցեղասպանության ճանաչման, փոխհատուցման ու դատապարտման խնդիր, արցախյան հիմնախնդիրը և այն բոլոր հարցերը, որոնք նպաստելու են մեր երկրի զարգացմանը: Այս հարցերում պետք է լսելի լինի նաև Հայաստանի հանրապետության քաղաքացու ձայնը: Այսինքն, քաղաքական ուժերի քայլերի հիմքում ոչ թե պետք է լինի՝ <գործել այս կամ այն ուժի դեմ> տրամաբանությունը, այլ <գործել ի շահ Հայաստանի> սկզբունքը: Իսկ դրա համար պետք է ճիշտ ընտրել թիրախները, ապա փնտրել մեխանիզմներն ու անցնել գործի: Այ, սա է այն համազգային համախմբումն է, որին կցանկանայի մի օր ականատես լինել:
ԱՐՄԻՆԵ ՍԻՄՈՆՅԱՆ

կարևոր ուղիները, դրանց հասնելու:

անկախ ամեն ինչից ամենագլխավոր հարցերի շուրջ մեզանում լինի համազգային համախմբում՝
Որքան էլ դրանց հասնելու ուղիների մեջ լինել տարաձայնություններ, բայց միավորղը
Եվ այս առումով ես այո կարևորում:
Դրա հաար պետք է
աաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաա
Ուկրաինա- Ի դեպ, այս առումով արևմտամետ մի ընդդիմադիր էլ այսպիսի գանահատական էր հնչեցրել, թե հայ-ռուսական հարաբերությունները խորը ճգնաժամի մեջ են, ու Պուտինի վարչակազմը չի վստահում Հայաստանի ներկայիս իշխանություններին: Սրանք հորինովի գանահատականեր են,? եթե այո ապա միտումը որն է:
-երբ այս կանմ այն քաղաքական ուժը գնահատականեր է հնչեցնում, նա պետք է նաև ներակկայացնի փաստեր իրողություններ, իսկ իրողություները ճիշտ հակառակն են: դինամիկ զարգացման մեջ են: Երևի թե ՀԱյաստան-Ռուաստան դաշնակցային ահրաբերություենրն այսօր այնպւսի մակարդակում են, որից ավելի բարձր հնարավոր էլ չէ ակնկալել: Ավելի բարձրն ակնկալեն այս պահին, չկա, դրանից բարձրի ակնկալիք ուենցողները երևրի մեկ ընդհանոր պեըտության սահմաներում լինելն են հասկանում: ավելի բարձրը ընդհանուր պետության սահմաներում լինելն է: ինչին ես դեմ եմ:

ԿԼանխատեսումները թե Արևմուտք ՌՈւաստան պայքարում Ուկրաինան կիսվելու է կարող է իրականություն դառնալ այն հավանականություն իրատեսական վտանգը զգալի է:
-Բավականին բարդ է իրավիճակ է ստեղծվել, -ՄԻ ողջ ժողովուրդ պետություն կանգնած է լրջագույն խնդրի առաջ:
ու շատ դժվար է ասել թե ինչ որոշում կկայցնի Ուկրաինան ի վերջո, Շատ կուզենայի, որ Զգայնական մտածողությոնը հանկած չգերակշռի ուկրաինական ժողովրդի սառը մտածողության, սթափության վրա: Միանշանկորեն մեկ բան պետք է ընդունենք, որ ինչպիսին էլ լինի Ուկրաինայիյի կայացվելիք որոշումը, աշխարհը պետք է հարգանքով վերաբերվի կայացվող որոշմանը: Ակնհայտ է նաև, որ ավանդաբար միշտ Արևելքը կողմնորոշվում է դեպի Ռուսաստան, հետևաբար, դեպի Մաքսային միություն, իսկ Արևմտյան հատվածը դեպի Եվրոպան, ԵՄ: Ինչպիսի սողոմոնյան որոշում կկայացնեն դժվար է այսօր ասել, Ինչ վերբերում է երկիրը բաժանման վտանգին, թերևս ոչինչ պետք չէ բացառել, դա իհարկե կլինի ամենից ցավալի սցենարներից մեկը
-Տեսնելով Ուկրաինայում կատարվողը, հիշում ես, թե ինչպես էին հայաստանյան որոշ քաղաքական շրջանակներ երազում, թե ե՞րբ Հայաստանում մայդան տեղի կունենա: և ինչ անել, որ այն լինի:
չի ունեում, ինչու արևմտամետներին երանի էին տալիս, որ Աայստանը ևս լինի այն իրավիչակում նչպիսին Ուկրաինան էր: ՀԱյաստանում ոմանք անգամ խիստ մտահոգվեցին թե Ինչո՞ւ չունեցավ եւ հայ ժողովուրդն, ի տարբերություն ուկրաինացիների, չընդվզեց Եւրոասոցացման պայմանագրից հրաժարվելու եւ Մաքսային միությանը միանալու անակնկալ որոշման դեմ։
-Նրանք ովքեր երանի տվեցին , ու ցանկանում են որ մեզանում էլ դա տեղի ուենանա, մի բան պետք է մտածես, թե ինչ գաղափարների տեր մարդիկ են նրանք, ինչով են շնչում ու ապրում, ու նաև ինչ ակնկալիքներ ունեն: մենք տարբեր երկրներ եմք և այդ տարբերություենրը լրջագույն են բևեռների տարբերություն են: <Մենք ուենք ձեռքբերում Այս տարիներին մենք ունեցանո մի մեծ ձեռքբերում ու մեր ուսերից թոթոփեցինբք անընդհատ պարտվողի բարդույթը: Այդ ձեռքբերումոը մեր ապագա սերունդները խանգարոմենք կարողացանք հաղթանակել պատերազմում ու ազատագրել Ացախը, նման ջեռքբերում նախկին խորհրդային և ոչ մի երկիր չունի: Մենք պետք է կարողանանք որոշակի հարցերի շուրմտածողությունը: ՄՄ ԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱ մեր երկրի ծահերին համարշեք մենք օրենսդարական ոիմ հասըտատվում է և գնահատականեր Դեկտեմբերի 24-ին Մոսկվայում հաստատվեց Մաքսային միության ճանապարհային քարտեզը, ու մինչեւ մայիս էլ բոլոր տեսակի անորոշությունները, ու դրանց հետ միասին` պղտոր ջրում ձուկ բռնելու հնարավորությունները, պրծնելու են: Հարց- ԵՍ- Վերջին շրջանում արևմտմատները մի նոր տակտիկա են որդեգրել, հայտարում են թե պուտինյան Ռուսաստանը Հայաստանին շատ վատ է վերաբերվում, այն դեպքում, երբ Հայաստանը միակ վստահելի գործընկերն է տարածաշրջանում Ասվում էթե Կառավարության ներկայացուցիչները լավ պատկերացում չունեն ՄՄ անդամակցության էության ներկայացվեց ճանապարհային քարտեզը, որը մշակվել է այդ աշխատանքային խմբի կողմից եւ, որը նախապատրաստվում է ներկայացնել պետությունների նախագահների քննարկմանն ու հաստատմանը, որից հետո փաստորեն, աշխատանքային խմբերը, որոնք ձեւավորված են եւ որոնց նպատակը պետք է լինի, փաստորեն, եւ մեր ընթացակարգի հետ կամ հակառակը: - Ի դեպ, այս առումով արևմտամետ մի ընդդիմադիր էլ այսպիսի գանահատական էր հնչեցրել, թե հայ-ռուսական հարաբերությունները խորը ճգնաժամի մեջ են, ու Պուտինի վարչակազմը չի վստահում Հայաստանի ներկայիս իշխանություններին: Սրանք հորինովի գանահատականեր են,? եթե այո ապա միտումը որն է: Hajastanwum տևմադրություենր կաեն ներկցում ընդդիմության ոկղմից, որ ՌԴ-ն ռուԱՀյասըանի չի վստհում պակասը վստայհության պայմանավերելով Ներքաղաքական հարցեր Կոչ է արվում քաղաքացիներին փետրվար ամսին դատարանները ողողել հայտերով: Անդարադառնանք ներքաղաքական զարգացումներին. Եթե ՍԴ-ն ՀՀ քաղաքացիների համար ցանկալի որոշում չկայացնի, ապա մենք պայքարը շարունակելու ենք օրենսդրությամբ մեզ ընձեռնված քաղաքացիական անհնազանդության բոլոր հնարավոր միջոցներով, մինչև հասնենք մեր նպատակին: Ինչ զարգացումներ եք կանխատեսում: Չնայած ոչ իշխանակակն ուժերի նպատակն էր իրենցով անել <Ազատության> հրապարակը, Եվ անգամ ՀԱԿ գործիչի <սայթակումը> ` Պայքա´ր, պայքա´ր, մինչև վերջ» կարգախոսի հնչեցունմն արժանացավ համարժեք վերաբերմունքին՝ քաղաքացիական հասարակությունը քաղաքականների իրենց տեղը ցույց տվեց, հակադարձելով՝ «Մե´նք ենք մեր երկրի տերերը»: Այս առումով Հունվարի 18-ից հետո իրավիճակի փոփոխություն եղա?վ և ի?նչ տեղաժարժեր եք նկատում հայաստանյան ներքաղաքական դաշտում: Քաղաքական ինչ վերադասավորումներ են ուրվագծվում ու հնարավոր:

ցույց տվեց, բայց ց միտինգը ղեկավարում էր ոչ թե կուսակցություններից մեկը, այլ՝ քաղաքացիական հասարակությունը: Քաղաքացիական հասարակությունը ցույց տվեց, որ իրենք են իրենց խնդիրները լուծողները: նոր իրավիճակ է ստեղծվում ՀԱյաստանում: Ձեր գանհատականը
: միտինգի ղեկավարները միանգամից հակադարձեցին՝ կարգախոսով: Այսինքն՝ այստեղ գործեց հայտնի սկզբունքը՝ ուրիշի կաթսան քո կանոնակարգով մի մտիր:

-Այս առումով Հունվարի 18-ից հետո իրավիճակի փոփոխություն եղա?վ և ի?նչ տեղաժարժեր եք նկատում հայաստանյան ներքաղաքական դաշտում: Քաղաքական ինչ վերադասավորումներ են ուրվագծվում ու հնարավոր:

Շարմազանով-երբ պառլամենտական հռետորներից մեկը ի լուր հանրության հնչեցրեց հայտնի՝ «Պայքա´ր, պայքա´ր, մինչև վերջ» կարգախոսը, մենք տեսանք, որ քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչները, միտինգի ղեկավարները միանգամից հակադարձեցին՝ «Մե´նք ենք մեր երկրի տերերը» կարգախոսով: Այսինքն՝ այստեղ գործեց հայտնի սկզբունքը՝ ուրիշի կաթսան քո կանոնակարգով մի մտիր:

ոչ իշխանական կուսակցությունները խոստացան, միասնական կազմակերպված հանրահավաքները շարունակել ընդդիմությունը ուզում է սրբագրել իր սխալը ու միավորվել:Եթե նկատի ունենք հետևյալ կարևոր գործոնները, նախ, ընսդդիմության հանդեպ հասարկության անվստահությունը, մյուսը, 4 ուժերից առնվազն երկուսի ներքին խնդիրները, և վերջապես, ընդդիմությանը երբեք չլքող ամբիցիաները, սրանք հաշվի առնելով հնարավոր է նրանց հաջովի համախմբվել, ինչի մասին խոսում են միասնական օրակարգ են մշակում:

Ըստ Ձեզ՝ այս կուսակցությունների համագործակցությունը երկարա՞տև բնույթ կկրի՝ հաշվի առնելով նրանց քաղաքական հայացքները, ամբիցիաները կկայանա ոչ թե ընդդիմադիր բևեռի միացում
Հանրության մեձ վստահություն չկա ոչ իշխանական ուժերի հանդեպ, դեռևս չեն ցուցաբերել որևէ արդյունք, որը հանրությանը հիմք կտար մտածել, թե այդ ուժերի առանձին կամ միասին գործունեությունը կարող է որևէ դերակատարություն ունենալ հանրության շահերի պաշտպանության գործում

ոչ իշխանական չորս միավորների նպատակն է հասնել վարչապետի փոփոխությանը
Ըբնդիմության միասնությունը

կայացնել

ոչ թե ընդդիմադիր բևեռի միացում, այլ պայքար ինքնիշխանության համար, ընդդիմությունը ուզում է սրբագրել իր սխալը, որ գործել է մեկ տարի առաջ, երբ չներկայացրին մեկ թեկնածու նախագահական ընտրությունների ժամանակ, և տեսանք՝ ինչ եղավ վերջում:
Կարող է վերաճել այդ պայքարը չեմ հավատում, որ ընդդիմությունը միանա ՄՄ դեմ պայքարին, քանի որ ընդդիմության մեջ կան ուժեր, որոնք համաձայն են ՄՄ-ի հետ
Այս 4 ուժերից առնվազն՝ երկուսը լուրջ խնդիրներ ունեն իրենց խմբակցությունների ներսում: Խոսքը ՀԱԿ-ի ու «Ժառանգության» մասին է: ՀԱԿ խմբակցության առնվազն՝ երկու պատգամավորներ՝ Նիկոլ Փաշինյանն ու Հրանտ Բագրատյանը, սկսած քվեարկություններից՝ միասնական չեն, ավելին՝ Նիկոլ Փաշինյանը նախաձեռնել է իր սեփական շարժումը: Սա նշանակում է, որ ՀԱԿ-ը ճգնաժամ ունի իր իսկ ներսում, էլ ուր մնաց՝ միավորվի:
Երկրորդ՝ «Ժառանգությունն» իր իսկ խմբակցությունում փոքրամասնություն է դառնում, էլ չասեմ, որ 6 ամիսը մեկ խմբակցության ղեկավար են փոխում: Այդ իմաստով մշուշոտ չե?ն այս ուժերի միասնությունը, որովհետև դրա համար պետք է մի քանի հատկանիշ՝ գաղափարախոսություն և ընդհանուր ծրագիր, որոնք չկան:

Այս իմաստով մրցակցությունն այս 4 խմբակցությունների ներսում է ՝ ավելի ընդդիմադիր երևալու համար:

Ինչ վերաբերում է միասնական թեկնածուին, ապա բոլոր լուրջ քաղաքագետները և քաղաքականությունից քիչ թե շատ հասկացող մարդիկ կասեն, որ ընտրություններից 4 տարի առաջ խոսել միասնական թեկնածուի մասին՝ քաղաքական անգրագիտություն է, իսկ այն քաղաքական գործիչը, որը կփորձի այսօր հանդես գալ որպես ապագայում միասնական թեկնածու, կիրականացնի քաղաքական «ֆալշ ստարտ»:

ոչ իշխանական ուժերը որոշել են հետաձգել վարչապետին անվստահություն հայտնելու հարցը:
Ռոբերտ Քոչարյան
Ինչ վերաբերում է նախկին նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի հարցազրույցներում տեղ գտած գնահատականներին, ապա. «Տրվեց գնահատական, որը նորություն չէր, պարզապես նորություն էր այնքանով, որ գնահատականները երկրորդ նախագահին էին եւ բնականաբար ավելի արժեքավոր են»: