Գլխավոր » Interview, ԼՂ Հանրապետություն, Լրահոս

Իգոր Մուրադյանը թող Ալիևից մեդալ ստանա, Գաբոն քահանայի դերն է կատարում. Դավիթ Բաբայանը՝ Բերձորի դեպքերի մասին

Փետրվար 5, 2015թ. 00:24

Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Նախագահի մամուլի խոսնակ Դավիթ Բաբայանը, Tert.am-ի հետ զրույցում անդրադառնալով Բերձորում «Հիմնադիր խորհրդարանի» անդամներին ծեծի ենթարկելու փաստին, նշեց, որ «գրանտակերներն իրենց փողերն են աշխատում, իսկ Արցախում բոլորը վատ հոգեբանական վիճակում են»։

Պարո՛ն Բաբայան, հայտնել էիք, որ «Հիմնադիր խորհրդարանի» անդամները սադրանքի են ենթարկել ոստիկաններին՝ Բերձորի մոտ տեղի ունեցած իրադարձությունների ընթացքում: Ինչո՞ւ եք այդպես կարծում:

– Տեղի է ունեցել շատ վատ զարգացում, որ իրոք բոլորիս համար վատ է, վատ հոգեբանական վիճակում ենք: Բայց պետք է փաստել, որ այդ նախաձեռնություններն իրականացնողները հասել են իրենց նպատակին: Նրանց նպատակը եղել է այ այդպիսի իրավիճակ ստեղծելը՝ ոստիկաններին պրովոկացիայի ենթարկելով: Սրա վառ ապացույցը նույն նախաձեռնության անդամներից մեկի՝ Իգոր Մուրադյանի տված հարցազրույցն է, որտեղ որակումները, որ նա տալիս է Արցախի Հանրապետությանը, այնպիսի տպավորություն են ստեղծում, որ Բաքվից Իլհամ Ալիևն է խոսում կամ չգիտեմ… Էլմար Մամեդյարովը: Այնպես որ, երևի ստանում է Բաքվից համապատասխան մեդալները: Եվ այսօրվա նրանց ասուլիսը վառ վկայությունն է՝ ի՞նչ են նրանք ուզում:

Եվ Հայոց ցեղասպանության 100-ամյակը նշելու էդ գործընթացի հետ կապակցում են իրենց նեղ անձնական շահերը, Արցախը փորձում են ներգրավվել ներհայկական «մուտիլովկաների» մեջ: Մենք ո՛չ մասնակցում ենք ՀՀ որևէ համապետական ընտրությունների՝ նախագահական, Ազգային ժողովի, ո՛չ էլ մասնակցում ենք տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններին, ի՞նչ կապ ունի Արցախը և այդ իշխանափոխությունը:

Այսուհանդերձ, չե՞ք կարծում, որ արձագանքը չափազանց կոշտ է եղել՝ ջարդել, ծեծել…

-Տեսեք՝ ինչ է տեղի ունեցել. տալիս են այդ կադրերը, բայց որևէ կադրի մեջ չկա ձայնագրություն: Իսկ ինչո՞ւ պետք է ոստիկանը, նորմալ մարդը դիմի նման քայլերի: Իսկ ինչո՞ւ չկան այդ տեսաձայնագրությունները, որովհետև իրենց պետք չէ, որովհետև իրենք ինչ ասես ասել են։ Սեֆիլյանը չի էլ ամաչում, իր կինը ծանր հիվանդ, քաղցկեղով, ըստ որոշ տվյալների, բերում է իր հետ ավտոարշավի: Ամոթ չի՞, այս ի՞նչ է կատարվում: Այս ամենը թողած՝ մեղքը բարդում են ոստիկանության վրա: Ես չեմ արդարացնում բռնությունը, հասկացեք: Բայց հիշենք, թե պրովոկացիաներն ինչ դեր են ունեցել, հիշենք 1905 թվականին ռուսական «Արյունոտ կիրակիից» առաջ նույն իրավիճակն էր, երբ Գաբոն՝ քահանան, նույն դերակատարությունն ունեցավ: Եվ հիմա այդ Մուրադյանը ողջ աշխարհի առաջ կանգնում, ասում է՝ Արցախի Հանրապետությունը գոյություն չունի: Իրենք հասել են իրենց նպատակին, կեղտոտ նպատակին, նեղ, անձնական նպատակին, հրահրել են այդ պրովոկացիան, բերել են և ողջ աշխարհով մեկ այդ մարդակերները, գրանտակերներն իրենց փողերն են աշխատում: Ամոթ է ուղղակի, մեծ հիասթափություն ենք մենք ապրում: Հասկանում եմ՝ ոստիկանությունը ստիպված է եղել, միգուցե պետք էր ավելի…, բայց այն ժամանակ շատ դժվար էր կողմնորոշվել, մանավանդ, որ ցանկացած քայլերի են դիմում: Նրանց խնդրել են նախօրոք, հորդորել, որ նման նախաձեռնություններն Արցախում չեն ընկալվում, և մի քանի հարյուր մարդ մոտ 1 կիլոմետր հեռավորության վրա կանգնած է եղել, որ հանկարծ բախում չլինի: Ամեն ինչ արել են, որպեսզի լինի այն, ինչ եղավ:

Այսինքն՝ այն քաղաքացիական անձինք, որոնք կանգնած էին ոստիկանների մոտ, դրանք այն մարդիկ էին, ովքեր…

-Նրանց թվում էին նաև այլ ստորաբաժանումների ներկայացուցիչներ, ոստիկաններ, որոնք անմիջապես կանգնած են եղել այդ ավտոշարասյան դիմաց: Նրանք զինված չէին, զինված էին այն ստորաբաժանումների ներկայացուցիչները, որոնք պետք է զինված լինեին, որովհետև չէր բացառվում ցանկացած այլ պրովոկացիա: Իսկ մի քանի հարյուր հոգի էլ, Ազատամարտիկների միության վետերաններ, երիտասարդական կազմակերպություններ, հասարակական կազմակերպություններ, կանգնած էին մոտակայքում: Այդպիսի իրավիճակ էր, և այնպիսի մի հարված հասցվեց, որ ես չգիտեմ ինչ ասեմ:

-Բայց Շուշիի հերոսին, առհասարակ, հայ մարդուն ինչպես…

-Խնդրում եմ էլի, էպիտետներով չխոսել: Լավ, ինչի՞ համար է էդ մարդը կռվել, որպեսզի իր սխալ գաղափարները պարտադրի ամբողջ ազգի՞ն… Ի՞նչ է նշանակում հերոս… Այդ օրը մի քանի Արցախի հերոս էին այդտեղ կանգնած, մասնակցում այդ հանդիպմանը: Ինչ է, որ կռվել է հայրենիքի համար… Շնորհակալ ենք, բայց դա չի նշանակում, որ Ցեղասպանության 100-րդ տարելիցը խառնեն իրենց նեղ անձնական քաղաքական խաղերին, իշխանափոխությանը: Ի՞նչ է՝ Դուք արդարացնո՞ւմ եք այդ աննորմալ գաղափարները… մի հատ տեսեք՝ Մուրադյանը ինչեր է ասում: Կարծես «Տրենդ» գործակալությունից մեզ հաղորդեն…

-Տեսաձայնագրությունից երևում է, որ վերևում սև հագուստներով մարդիկ կային, դրանք դիպուկահարնե՞ր էին:

– Չէ, նրանք դիպուկահարներ չեն եղել, ամեն ինչ կեղծում են, եղել են համապատասխան ստորաբաժանումների անդամներ, որ, եթե հանկարծ, Աստված մի արասցե, իրավիճակը էլ ավելի վատանա, զենք օգտագործվի, որպեսզի կանխվի այդ ամենը: Մենք հո աննորմալ չե՞նք, որ հարձակվենք հասարակ մարդկանց վրա, ինչի՞ համար … Մենք ամենաքիչն ենք շահագրգիռ, որ նման բան տեղի ունենա: Մենք հասկանում ենք՝ ում հետ գործ ունենք: Խնդրել են, որ չգան, բայց տեսեք՝ ինչ են անում: Հիմա մեկը չի ասում՝ այ Իգոր Մուրադյան, եթե նման բաներ ես խոսում, գնա Բաքու ապրի:

– Ձեր կարծիքով, այնուամենայնիվ, ոստիկաններն ինչ-որ կարգապահական տույժերի պե՞տք է ենթարկվեն:

– Դա ցույց կտա ընթացքը: Իրավիճակն այն է, որ ամեն ինչ արել են, որպեսզի դա տեղի ունենա: Դժբախտաբար:

-Իսկ ծառայողական քննություն նշանակվելո՞ւ է:

-Դա արդեն, խնդրում եմ, Ոստիկանությունից:


Դիտել Interview, ԼՂ Հանրապետություն, Լրահոս բաժնի բոլոր նյութերը



Digg this!Add to del.icio.us!Stumble this!Add to Techorati!Share on Facebook!Seed Newsvine!Reddit!Add to Yahoo!

Մեկնաբանությունները թույլատրված չեն