Ադրբեջանի առավելությունը կայանում է նրանում, որ բոլոր պետական ինստիտուտներն աշխատում են բարձր մակարդակով և սինխրոն, այսինքն ինստիտուտների միջև կա փոխգործակցության բարձր մակարդակ` ՊՆ, ԱԳՆ, հատուկ ծառայություններ, տեղեկատվական բլոկ և այլն։ Բացի այդ, Ադրբեջանում բարձր օղակի պաշտոնյաները բավականին կրթված և հատուկ պատրաստություն անցած մարդիկ են, ովքեր պաշտոնավարում են տևական ժամանակ, այսինքն տիրապետում են իրենց ոլորտին և կառավարումն ընթանում է կայուն։

Ուղիղ նայելով ճշմարտության աչքերին` պետք է ասենք, որ Հայաստանում ինստիտուտները չեն աշխատել ոչ նախկինում, ոչ ներկայում, շեշտը դրված էր ու դրված է անձերի վրա, ինչը չէր կարող աղետի չբերել։ Ինստիտուտների փոխգործակցության մասին խոսելն անգամ ավելորդ է։ Բանակում անգամ ՊՆ – ԳՇ փոխգործակցությունն է շատ թույլ։

Սա պատերազմում պարտության և այժմ երկրում ստեղծված իրավիճակի գլխավոր պատճառն է։ Հայաստանում ինստիտուտները չեն աշխատում, ինչի հետևանքով ստեղծվել է քաոս։ Անհրաժեշտ է հիվանդությունը ճիշտ ախտորոշել, որպեսզի բուժումը սկսվի ճիշտ տեղից և ընթանա բարեհաջող։ Ինստիտուտները պետք է կայացնել, այլ տարբերակ չունենք։ Պետական ապարատը ժամացույցի պես պետք է աշխատի։ 1-2 տարի է անհրաժեշտ ինստիտուտների աշխատանքը կայունացնելու, սինխրոնիզացնելու և պետության կառավարումը անձերից ինստիտուտներին հանձնելու համար։ Հենց սա էր պետք անել պատերազմից հետո, բայց մենք ևս 3 տարի անիմաստ վատնեցինք։

Եթե անկեղծ լինենք ինքներս մեզ հետ, չենք կարող չասել, որ այսքան տարի ապրել ենք իմիտացիաներով։ Դեռ ժամանակ ունենք պետությունը պահելու համար, քիչ, բայց ունենք։

Վահե Աղաջանյան