Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար Դավութօղլուն   թուրք խորհրդարանականների առաջ ելույթ ունենալով և պարզաբանումներ  տալով հայ-թուրքական արձանագրությունների շուրջ,  հայտարարել էր, թե արձանագրությունները հնարավորություն կտան «փոխել ցեղասպանության գաղափարախոսությունը», իսկ «հանձնաժողովների անկողմնակալ եւ գիտական ուսունասիրություն» հատվածը մեկանաբանել է հետևյալ կերպ. « Հայաստանն էլ է ընդունում, որ հնարավոր չէ միակողմանի ընկալմամբ գտնել հարցերի լուծումները»:

Դավութօղլուն  անդրադարձել էր նաև  ղարաբաղյան խնդրին` հայտարարելով. «Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը մեզ համար սրբություն է»:

Թուրքագետ Հակոբ Չաքրյանը մեկնաբանելով Թուրքիայի ԱԳ նախարարի  նման պահվածքը նկատեց, թե նման հայտարարություններով թուրքերը փորձում են ամրապնդել իրենց դիրքերը. «Ուզում են խնդրին միջազգային հնչեղություն հաղորդել, և անընդհատ այդ մասին խոսելով, հոգեբանական ճնշում գործադրել և´ Հայաստանի, և´ միջազգային հանրության վրա

Եվ հետո, ըստ թուրքագետի, եթե Դավութօղլուի ասածները համապատասխանեին իրականությանը և  թուրքերն, իրոք, հնարավորություն ունենային  դա իրագործել, ապա Թուրքիայում արձանագրությունների շուրջ նման ընդդիմություն չէր առաջանա:

Պարոն Չաքրյանի կարծիքով,  Թուրքիան անվերջ հնչեցնելով ղարաբաղյան խնդրի կարգավորման հարցը,  փորձում է այն կապել հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման հետ: Սակայն, ինչպես պարզաբանում է թուրքագետը, պայքարն ընթանում է ոչ թե ղարաբաղյան խնդրի կարգավորման, այլ Հարավային Կովկասում ազդեցություն ձեռք բերելու շուրջ, բայց քանի որ. «Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունը համարվում է  տարածաշրջանի հիմնական խնդիրը, այն «լուծող» տերության դիրքերը կարող են  կտրուկ ամրապնդվել այստեղ: Նույնը կատարվեց վրաց-օսական պատերազմի դեպքումը, իրադարձություններին միջամտելուց հետո Ռուսաստանի դիրքերն  աննախադեպ ամրապնդվեցին տարածաշրջանում, նրա հետ միասին աճեց Հայաստանի ռազմավարական նշանակությունը, քանի որ Հայաստանում են տեղակայված  Ռուսաստանի ռազմաբազաները: Այսօր էլ աջակցելով հայ-թուրքական հարաբերությունների բարելավմանը, Ռուսաստանը ցանկանում է արագացնել Վրաստանին տարածաշրջանում չեզոքացնելու գործընթացը: Սակայն հակառակը տեղի ունեցավ  Վրաստանի պարագայում. նրա դիրքերը թուլանալուն զուգըթաց` թուլացան այդ երկրում  ամուր հաստատված ԱՄՆ-ի դիրքերը: Այդ պատերազմը ցույց տվեց, որ Ռուսաստանը դեռ ամուր է կանգնած Հարավային Կովկասում և կարող է տնօրինել այս կամ այն երկրի ճակատագիրը»,- եզրափակեց թուրքագետը:

Armar.am