Օրերս Վրաստանի կաթողիկոս Իլյա 2-րդը, վերադառնալով Բաքվից, ուր գտնվում էր Ադրբեջանի հոգևոր առաջնորդի 60-ամյակին նվիրված միջոցառումների առիթով, իր գոհունակություն է հայտնել կատարած այցից։ Նա ասել էր, որ իր այցի ընթացքում ևս մեկ անգամ  համոզվեց, թե որքան խորն են միասնության  կապերը երկու ժողովուրդների միջև։

Որպես երկարամյա բարեկամության արգասիք՝ այցի ընթացքում պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել Բաքվում վրացական եկեղեցի կառուցելու, իսկ Վրաստանի Բոլնիսի շրջանում`մզկիթը վերականգնելու մասին:

Բարեկամություն անելն, իհարկե, լավ բան է, սակայն մեզ հետաքրքրեց  վրաց պատրիարքի, հետևաբար նաև` վրացական իշխանությունների կողմից մուսուլմանական աղոթատեղիների վերականգնման այդ մեծ ցանկությունը: Եվ դա այն դեպքում, երբ Վրաստանում  իրականացվում է հարևան  քրիստոնյա ժողովրդի կողմից ստեղծված  մշակութային արժեքների, եկեղեցիների վերացման հստակ քաղաքականություն: Ի դեպ, ասենք, որ հայկական եկեղեցիները քանդվում կամ վրացացվում են հենց  Իլյա 2-ի հրահանգով:

Գուցե երևույթի ճշգրիտ բացատրությունը պետք է փնտրել այս երկու երկրների կողմից վարվող քաղաքականության նույնականությա՞ն մեջ. ինչպես Ադրբեջանը, այնպես էլ Վրաստանը, զբաղված են պատմական ճշմարտությունները  վերախմբագրելով, և այդ հարցում նրանց ձեռագիրը նույնն է:

Այս ամենով հանդերձ` հարց է առաջանում.  քրիստոնյա Վրաստանը, որն անխնա ավերում է  իր քրիստոնյա հարևանի` հայերի կառուցած եկեղեցիները, ի վիճակի՞ է  սրտացավ վերաբերմունք դրսևորել մուսուլմանականի նկատմամբ:  Ինչպես ասում են, կապրենք` կտեսնենեք:

ArmAr.am