Ստանիսլավ Տարասով. «Մոսկվա-Անկարա ռազմավարական միությունը հիշեցնում է Լենին-Տրոցկի-Ստալին և Աթաթուրք միությունը»
ИА REGNUM Новости կայքում Ստանիսլավ Տարասովն իր «Սերգեյ Լավրովի դժվարին առաքելությունը Հայաստանում» հոդվածում անդրադառնալով Լավրովի Երևան կատարած այցին, հայ-թուրքական հարաբերությունների բարելավմանն ու ղարաբաղյան կարգավորմանն ուղղված գործընթացին գրում է.
«Հայ–թուրքական արձանագրությունների վավերացման ճանապարհին Երևանը խոչընդոտներ չի ստեղծել… Թուրքիան է, որ Ադրբեջանի ճնշման տակ ղարաբաղյան հակամարտության հանգուցալուծումը կապել է Հայաստանի հետ իր հարաբերությունների բարելավմամբ: Այդ իսկ պատճառով տրամաբանական կլիներ, որ Մոսկվան հորդորեր ոչ թե Երևանին, այլ ավելի շուտ Բաքվին ու Անկարային: Մանավանդ, որ Լավրովի Երևան կատարելիք այցի նախօրեին Հայաստանի Սահմանադրական դատարանը դրական որոշում կայացրեց նախորդ տարի Ցյուրիխում ստորագրված հայ-թուրքական արձանագրությունների վերաբերյալ»:
Այնուհետև հեղինակը շարունակում է. «… Ավելի բարդ իրավիճակում է հայտնվել Անկարան: Նախ, իրական սպառնալիք է դառնում ԱՄՆ Կոնգրեսում այս տարվա ապրիլին Ցեղասպանության բանաձևին Թուրքիայի բախումը, ինչպես նաև Անդրկովկասից նրա դուրսմղումը: Ղարաբաղյան հակամարտության տարիներին Բաքվում և Երևանում սովորել են պատմական այլաբանություններով մտածել: Այդ պատճառով, Մոսկվա–Անկարա ռազմավարական այժմյան միությունը հայ քաղաքական գործիչներին հիշեցնում է Լենին–Տրոցկի–Ստալին և Աթաթուրք միությունը: Հայաստանում լավ են հիշում, թե ինչպես էր դաշնակների կառավարությունը խորհրդայնացման նախօրեին փորձում համաձայնության գալ քեմալիստների հետ, և թե ինչ ստացվեց դրանից: Հասկանալի է, որ Երևանը չի ցանկանա երկրորդ անգամ հայտնվել «հին թակարդում»:
Չմոռանանք նաև, որ Անդրկովկասի նորագույն պատմության մեջ թուրքական գործոնն ի հայտ է եկել միայն Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, որն էլ հետագայում նախադրյալներ ստեղծեց ինչպես Ցեղասպանության, այնպես էլ խորհրդային բոլշևիկներ–Մուստաֆա Քեմալ միության ձևավորման համար: Այն ժամանակ հենց այդ միությունն էլ որոշեց երկրամասի վարչատարածքային բաժանումն ու պետական սահմանները: Այդ պատճառով Արևմուտքն սկսում է իր բացահայտ դժգոհությունն արտահայտել Թուրքիայի նոր արտաքին քաղաքականության վերաբերյալ, այն կարող է ստեղծել բոլորովին այլ կոմբինացիա, երբ առանց Իրանի ակտիվ մասնակցության ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորումն ուղղակի անհնարին կդառնա»,- եզրափակում է վերլուծաբանը:
Թարգմ. Ռուզաննա Ավագյանի
ArmAr.am
Դիտել Լրահոս, Հայ-թուրքական հարաբերություններ բաժնի բոլոր նյութերը
