«Nabucco» նախագիծը դոփում է տեղում արտադրողների, տարանցիկ երկրների և էներգակիրների սպառողների միջև գործողությունների համակարգման մեխանիզմի և Եվրամիության կողմից փաստացի ղեկավարման բացակայության պատճառով»:

Այս մասին «Eurasia Daily Monitor»-ում հրապարակված հոդվածում գրում է ամերիկացի քաղաքագետ, «Ջեյմսթաուն» հիմնադրամի աշխատակից Վլադիմիր Սոկորը:

Քաղաքագետի կարծիքով, քաղաքական հիմնախնդիրները ևս բացասաբար են անդրադառնում այս նախագծի իրականացման վրա. «Այդպիսի խնդիրներից մեկը, որը հստակորեն ընդունվում է նախագծի մասնակիցների և եվրոպական այլ դիտորդների կողմից, սակայն թերագնահատվում Վաշինգտոնի կողմից՝ Ադրբեջանի քաղաքական օտարացումն է, որը պայմանավորված է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման հարցում Միացյալ Նահանգների վերջին շրջանի վարած քաղաքականությամբ: Այդ քաղաքականության արդյունքում, օտարացում է նկատվում նաև Ադրբեջանի ու Թուրքիայի հարաբերություններում, որն էլ ամրապնդում է Ռուսաստանի և Հայաստանի դիրքորոշումը Լեռնային Ղարաբաղի հիմնահարցի կարգավորման բանակցություններում: Հնարավոր մեկուսացման և Եվրոպա ելք չունենալու մտավախությունը ստիպում է Ադրբեջանին համաձայնել Ռուսաստանի և Իրանի առաջարկներին՝ գազն այդ ուղղություններով արտահանելուն»:

Քաղաքագետը նշել է նաև, որ չնայած Եվրամիության և Իրաքի միջև էներգետիկայի ոլորտում փոխըմբռնման և գործընկերության մասին հռչակագրի ստորագրմանը և Եվրամիության՝ «Nabucco» նախագծի համար իրաքյան էներգառեսուրսներով հետաքրքրվածությանը, բավականին ժամանակ  կանցնի, մինչ Իրաքը կմիանա նախագծին:

Ռուզաննա Ավագյանի

ArmAr.am