Ինչպես հայտնի է, կուսակցությունների հիմնական գործառույթը իշխանության համար մղվող պայքարն է, նպատակը` սեփական գաղափարներն իրացնելով մասնակից դառնալ երկրի կառավարման գործընթացին եւ լուծել հասարակության առաջ ծառացած խնդիրները: Իսկ իշխանությունում գերիշխող դիրք ձեռք բերելու ժողովրդավարական կերպը ընտրություններն են:
Մինչդեռ մեզանում մի քանի տասնյակի են հասնում այն կուսակցությունները, որոնք պարբերաբար չմասնակցելով երկրում տեղի ունեցող ընտրական գործընթացներին, իրականում վերածվել են բիզնես-պրոյեկտների կամ քաղաքական «կլուբների»։
Այս հարցերի շուրջ է հարցազրույցը ՀԴԿ նախագահ ԱՐԱՄ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ հետ:

-Ինչո՞վ է պայմանավորված ՀԴԿ-ի քաղաքական պասիվությունը, դուք չմասնակցեցիք նախագահական ընտրություններին, այժմ էլ չեք պատրաստվում մասնակցել Երեւանի ավագանու ընտրություններին:
-Մենք մասնակցել ենք երկրում տեղի ունեցած բոլոր ընտրություններին, բացի վերջին նախագահականից, ինչի կապակցությամբ հանդես եկանք հայտարարությամբ։ Գնահատեցինք, որ համակարգը չի փոխվել, ընտրական համակարգը եւս, ու անիմաստ համարեցինք մեր մասնակցությունը: Ավագանու ընտրություններին չմասնակցելու պատճառը դարձյալ նույնն է:
-Արդարացում չէ՞, երբ ասվում է` չենք մասնակցում, որովհետեւ համակարգը լավը չէ, ու ընտրությունների ելքն էլ կանխորոշված է:
-Համաձայն եմ, որ հնչում է որպես արդարացում: Իրոք, կան կուսակցություններ, որոնք շարունակաբար չեն մասնակցում ընտրություններին, մինչդեռ մենք դրանց թվին չենք պատկանում:
Ի դեպ, ավագանու ընտրություններին ՀԴԿ-ի չմասնակցության առումով կա մեկ այլ հանգամանք եւս. նպատակ ունեինք ձեւավորել ձախ ուժերի միասնություն, բայց չհասցրինք: Հաջորդ ընտրություններին անպայման կմասնակցենք ու կգանք նոր պլատֆորմով` սոցիալ-դեմոկրատական գաղափարախոսության հենքի վրա:
–Քաղաքական ուժի կարեւորագույն գործառույթներից է պայքարը իշխանության համար: Բայց եթե կուսակցությունն իրեն դուրս է դնում այդ պայքարից, չե՞ք կարծում, որ դադարում է քաղաքական գործոն լինելուց, ավելին` վերածվում բիզնես-կառույցի, որը հարմար պահին դառնալու է որեւէ ուժի սպասարկուն:
-Անշուշտ. գրանցվել ու չծավալել քաղաքական գործունեություն, չմասնակցել ընտրական գործընթացներին, կնշանակի վերածվել քաղաքական ակումբի, եւ ոչ ավելի: Իսկ ձեր ասած բիզնես-պրոյեկտները լավ կանեն այլ գործով զբաղվեն ու չվնասեն քաղաքական դաշտը:
Բայց այստեղ եւս դուք չեք կարող մեզ կշտամբել, քանի որ ՀԴԿ-ն այն կուսակցությունն է, որը երկրում ծավալվող բոլոր կարեւոր իրադարձությունների վերաբերյալ արտահայտում է իր դիրքորոշումը: Նաեւ ունենք կառույցներ, որոնց միջոցով փորձում ենք տարածել մեր գաղափարախոսությունն ու ժողովրդին ասել, որ վաղ թե ուշ մենք պետք է ընտրենք սոցիալ-դեմոկրատական ուղին:
Մեզանում երբեւէ չեն եղել ընտրություններ, որի ժամանակ ժողովուրդը հնարավորություն ունենար քիչ թե շատ որոշելու ընտրության ելքը, արտահայտելու իր կամքը: Սակայն վերջին նախագահական ընտրությունները այդ առումով բացառություն էին, ցավոք մենք դա չգիտակցեցինք ու չմասնակցեցինք այս ընտրություններին, ես դա մեր մեղքն եմ համարում:
Հաճախ ենք դժգոհում, թե մեր քաղաքական դաշտը գաղափարական առումով սնանկ է: Դրան չի՞ նպաստում նաեւ իրենց գաղափարական համարող կուսակցությունների պասիվությունը: Ի վերջո, չմասնակցելով քաղաքական գործընթացներին՝ նրանք դաշտից դուրս են մղում նաեւ տվյալ գաղափարը:
-Չեմ կարծում, որ այն կուսակցությունները, որոնց անունները հասարակությանը հայտնի չեն, իրենց պասիվությամբ մեծ կորուստ են պատճառում քաղաքական դաշտին: Այստեղ կարեւոր է նաեւ հասարակության պահանջարկը այս կամ այն գաղափարախոսության, կուսակցության գործունեության նկատմամբ:
Բացի դրանից, մի մոռացեք նաեւ կուսակցությունների ակտիվությանը խանգարող գործոնների մասին: Խոսքս մասնավորաբար ֆինանսներին է վերաբերում: Այս առումով, քաղաքական ուժերը գտնվում են խիստ անհավասար պայմաններում: Կան մեծահարուստների կողմից ստեղծված, շա՜տ ակտիվ կուսակցություններ, բայց ինչպե՞ս կարող ենք դրանց գաղափարական կուսակցություն համարել: Չէ՞ որ սա էլ մեկ այլ պրոբլեմ է:
Քաղաքական պայքարը պետք է մղվի քաղաքական մեթոդներով, եւ ոչ թե ով շատ քսակ ունի՝ համարվի քաղաքական ուժ: Նման կուսակցության լիդերը ոչ թե գաղափարով, սեփական ծրագրերով, այլ «բարեգործությամբ» ու քսակով է ժողովրդին իր կողմը քաշում:
-Ձեր ակնարկն ուղղված է «Բարգավաճ Հայաստանի՞ն»։
-Ե՛վ ԲՀԿ-ին: Բայց այդպիսիք էլի կան, որոնք չունեն հստակ գաղափարական հենք, ծնվեցին որպես բիզնես-պրոյեկտներ ու հանկարծ կորան. ընդամենը գումար ծախսեցին ու խորհրդարան մտան: Օրինակ, այդպիսի «կուսակցություն» է ՄԱԿ-ը: Իսկ մենք 22 տարվա կուսակցություն ենք եւ մշտապես հավատարիմ ենք մեր սոցիալ-դեմոկրատական գաղափարախոսությանը: Գաղափարական կուսակցություններ են ՀՅԴ-ն, ՀՀԿ-ն, կդժվարանամ այլ ուժի եւս այդպիսին համարել:

Հարցազրույցը վարեց ԱՐՄԻՆԵ ՍԻՄՈՆՅԱՆԸ