Հարցազրույց ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր ՌՈՒԶԱՆՆԱ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ հետ

–Տարվա ավարտի հետ ամփոփվում է նաև խորհրդարանի աշնանային նստաշրջանի գործունեությունը.իսկ օրենսդիրում քաղաքական լարվածությունը երբեմն հատեց <սնդիկի սյունը>: Հետաքրքիր է, թե ինչպե՞ս են պատգամավոր կանայք <դիմանում> հակառակ սեռի հայհոյախոսություններին, այդ պահին ի՞նչ եք անում՝ նախընտրում եք փակել ականջնե՞րը, դուրս գալ դահլիճի՞ց, թե՞ ուղղակի անտարբեր լինել:

-Խորհրդարանում կանանց ներկայությունը պետք է զսպաշապիկի դեր ունենա, սա իմ համոզմունքն է, կարծում եմ, մեր ներկայությունն իր դերը կատարում է: Կանայք փորձում են հնարավորինս նպաստել ներխորհրդարանական հանդուրժողականությանը ու քաղաքական երկխոսության համար նպաստավոր մթնոլորտի հաստատմանը: Չնայած, անկախ սեռից, առհասարակ, քաղաքական գործիչը, պատգամավորը երբեք չպետք է կորցնի իր չափի զգացումը, ու կարողանա կառավարել սեփական խոսքը, չտրվի անհարգի էմոցիաների: Ե՞րբ է խորհրդարանում գործը հասնում մեկմեկու հասցեին հնչող պիտակավորումներին կամ խիստ մերժելի հայհոյախոսությանը, երբ թույլ է ասելիքը, պակաս՝ խոսքի ուժը: Փաստորեն, նման բառապաշարը, տարբեր <էպիտետների> օգտագործումը գալիս է փոխարինելու ուժեղ, ծանրակշիռ, հիմնավորված խոսքին: Սա անընդունելի է: Այս կերպ քաղաքական գործիչը չի կարող շահել ժողովրդի վստահությունը, արժանանալ նրա հարգանքին: Քանզի միայն գիտակից, հիմնավորված խոսքն է հավատ ներշնչում: Իսկ ի՞նչ են նման դեպքերում անում պատգամավոր կանայք, խոսեմ իմ անունից. ես դահլիճը չեմ լքում, ականջներս չեմ փակում, ուղղակի աշխատում եմ չլսել:

Առիթ ունեցել եմ նման բացասական երևույթներին իմ գնահատականը տալու, քիչ չեն դեպքերը, երբ քաղաքական տարբեր ուժեր ամեն ինչ արել են խորհրդարանական քննարկումները շոուի վերածելու, լարվածություն ստեղծելու, հրահրելու, դրանով էլ խորհրդարանն իր աշխատանքից շեղելու, այս պետական կառույցը վարկաբեկելու համար:Ամիսներ առաջ պատգամավորներից մեկը օրինագիծ ներկայացրեց ԱԺ կանոնակարգ օրենքում կարգազանց պատգամավորի մասին ձեւակերպումն ամրագրելու համար: Բայց հենց ինքն էլ դարձավ սեփական առաջարկի առաջին խախտողը:

Քիչ չեն և այն պատգամավորները, ովքեր խորհրդարանի ամբիոնը փորձում են հանրահավաքի խոսափող դարձնել, այնտեղից ցեխ շպրտելով այս կամ այն գործչի հասցեին: Բայց ունի՞ արդյոք նա այդ իրավունքը, չէ՞ որ խորհրդարանի ամբիոնը մեր պետության բարձրագույն քաղաքական ամբիոն է, ու այդտեղից հնչած յուրաքանչյուր խոսք պետք է լրջորեն կշռադատված լինի:
Չնայած նման իրավիճակներին, որոնք միտված են եղել խորհրդարանական աշխատանքի խաթարմանը, այնուհանդերձ, շնորհիվ քաղաքական մեծամասնության քաղաքական զսպվածության, խորհրդարանական աշունը եղավ արդյունավետ:

-Տիկին Մուրադյան, ինչո՞ւ են ՀՀԿ կանայք հաճախ հայտնվում մամուլի կամ որոշ անհայտ կայքերում որպես քննադատության թիրախ: Գուցե դա է՞լ իշխանությանը քննադատելու մի առիթ է: Ի դեպ, ՀՀԿ կանանց հանդեպ այնքա՜ն մեծ է ուշադրությունը, որ շատերի աչքից անգամ չի վրիպում ձեր հագուստը, նույնագույն լինելը:

-ՀՀԿ-ն, ի տարբերություն մյուս կուսակցությունների այն միակն է, որը զգալիորեն ավելացրեց պատգամավոր կանանց թիվը: Գուցե ՀՀԿ-ի այս դրական քայլը առաջացրել է ոմանց զայրո՞ւյթը, ու որոշել են դա թիրա՞խ դարձնել: Իսկ ես կանանց ներկայությունը խորհրդարանում համարում եմ կարևոր ձեռքբերում: Ես, իհարկե, ուրախ եմ, որ լրատվամիջոցների ուշադրության կենտրոնում ենք, բայց արդարացի կլիներ այն, որ ոչ թե անհիմն վատաբանվեր, այլև արդարացիորեն ներկայացվեր ՀՀԿ կանանց կատարած աշխատանքը, որովհետև նրանցից ամեն մեկը մի անհատականություն է: Կենսափորձ ունեցող, ճանապարհ անցած մարդիկ են, որոնք պատգամավորական գործունեությամբ իրենց լուրջ ավանդն են բերում թե՛ կուսակցությանը, թե՛ երկրին:

Ոմանց խիստ հետաքրքրվածությանը կարելի է նաև հումորով վերաբերվել, բայց ես նաև ցավ եմ ապրում, որ անտեսում են մեր կողմից արվող կարևոր գործերը ու փոխարենը կենտրոնանում երկրորդականի, ասենք՝ հագուստի վրա: Սա ևս փաստում է այն մասին, որ նպատակը ազնիվ չէ: Բայց դրանք էժանագին փորձեր են: Գնահատողը ժողովուրդն է, նրանք, ովքեր տեսնում են մեր արածը, առնչվում մեզ հետ, մասնակից դառնում մեր գործերին, բոլորովին հակառակ կարծիք են կազմում, քանզի համոզվում են, որ ՀՀԿ կանանց խորհուրդը մի հզոր կառույց է, որն ունի իր ուրույն դերակատարումը:

-Տարօրինակ չէ՞, որ քննադատության սլաքը չի շրջանցում հենց գործ անողին: Այս առումով, վերջին շրջանում ակնհայտ սևեռվածություն կա ձեր անձի, ձեր ծավալած գործունեության վրա՝ թե՛ խորհրդարանում, թե՛ խորհրդարանից դուրս: Ձեր ակտիվությունը ոմանց հանգիստ չի՞ տալիս: Ինչո՞ւ:

-Ճիշտ եք նկատել, իրոք, տարօրինակ է, որ պատգամավորին կարող են քննադատել միայն նրա համար, որ նա խորհրդարանում զբաղված է օրենսդրական ակտիվ գործունեությամբ, ելույթներ է ունենում, հարցեր ուղղում: Ինչո՞ւ եմ ընտրվել պատգամավոր, եթե չպետք է զբաղվեմ օրենսդրական ակտիվ գործունեությամբ: Բայց պատգամավորական ակտիվ աշխատանքս գնահատելու փոխարեն, ոմանք փորձում են վատաբանել: Հոգ չէ. այս տարի ես Հայաստան-Արցախ-Սփյուռք aad.am կայքի կողմից արժանացա մրցանակի՝ ճանաչվեցի տարվա լավագույն պատգամավոր, դա ինձ համար հաճելի անակնկալ էր: Իսկ սա նշանակում է, որ փոքրաթիվ չարախոսների կողքին կան իմ քաղաքական գործունեությունը գնահատողներ:

Իրոք, տեղին նկատեցիք, որ ես բացի խորհրդարանական գործունեությունից զբաղված եմ նաև հասարակական ակտիվ գործունեությամբ. ղեկավարում եմ <Դպրոց-կենտրոնների միություն> իրավաբանական անձանց միությունը: Այս տարիներին ինձ հաջողվեց ստեղծել ակտիվ համագործակցության դաշտ ՀՀ բոլոր մարզերի դպրոցների միջև:

Միությունն իր ակտիվ գործունեությամբ փորձում է աջակցել կրթական բարեփոխումների իրականացմանը: Սա նախադեպը չունեցող մի գործուն հարթակ է, ուր տարբեր մարզերի մանկավարժներ քննակում են տարբեր հարցեր, բարձրաձայնում հիմնախնդիրների մասին, մատնանշում լուծման ուղիներ, և այդ ամենը ամփոփ տեսքով ներկայացվում է ԿԳ նախարարին: Տարբեր կրթագետներ տվել են իրենց գնահատականը՝ ընդգծելով կառույցի կարևորությունը մեր երկրի կրթական համակարգի համար:

-Օրերս շրջանառվեց մի լուր, թե Կառավարությունը բյուջետային միջոցներից 20 մլն դրամ է տրամադրել «Կրթություն առանց սահմանների» հկ-ին, որը պատկանում է ՀՀԿ-ական պատգամավոր Ռուզաննա Մուրադյանին: Որքանո՞վ է հավաստի այս տեղեկատվությունը: Թե՞ սա հերթական սև PR-ի շարքից է:

-Այո, սա ապատեղեկատվություն է: Նախ, չգիտեմ՝ միտումնավո՞ր, թե՞ ակամա, անունս կապել են մի հկ-ի հետ, որի հետ ես ոչ մի առնչություն չունեմ: «Կրթություն առանց սահմանների» հկ-ն ինձ չի պատկանում, ես այդ ՀԿ-ի նախագահը չեմ: Երկրորդ, լուր տարածողը ակնհայտորեն շփոթել է, ես <Դպրոց-Կենտրոնների միություն> իրավաբանական անձանց միության նախագահն եմ: Երրորդ, Միությունը հասարակական կազմակերպություն չէ, այլ ստեղծվել է կառավարության որոշմամբ, և այս Միությանն է գործադիրը տրամադրել է 20 մլն դրամը:

Խնդրում եմ, ուշադրություն դարձնել այս կարևոր հանգամանքի վրա՝ գումարը ոչ թե ուղղվել է ինչ-որ մի հկ-ի, ինչպես նշվում է, այլ կառավարության որոշմամբ ստեղծված միությանը, որի անդամները ևս նշանակվում են կառավարության կողմից: Ի դեպ, <Դպրոց-Կենտրոնների միություն>-ը մինչ օրս ֆինասավորվել է Համաշխարհային բանկի կողմից, և ես շատ ուրախալի է, որ մեր պետությունը գնահատելով միության աշխատանքը փորձեց հնարավորության սահմաններում ֆինասավորել ու դրանով նպաստել մեր աշխատանքի շարունակականությանը:

Գիտեք, եթե նման լուր տարածողը փոքր-ինչ տեղեկացված լիներ, վստահ եմ, օբյեկտիվ գնահատական կտար մեր կատարած աշխատանքին, այլ ոչ թե նման թյուրիմացություն կշրջանառեր: Եթե զանգահարեր ինձ, ես անհրաժեշտ տեղեկատվությունը կտրամադրեի, մեր միության գործունեությունը բաց է, թափանցիկ ու բոլորի համար հասանելի: Ունենք կայքէջ dkm.am, ուր ներկայացված է մեր աշխատանքը:

Իսկ ինձանով հետաքրքրված որոշ կայքերի կրկին ուզում եմ հիշեցնել, որ ես <Դպրոց-Կենտրոնների միություն> նախագահն եմ, իսկ միությունը կառավարության որոշմամբ հիմնադրվել է 2011-ին, երբ ես դեռ պատգամավոր չէի: Բայց պատգամավոր ընտրվելուց հետո ես չկարողացա հեռանալ ինձ համար հոգեհարազատ դարձած այդ աշխատանքից: Ի դեպ, ես դա կատարում եմ զուտ հասարակական հիմունքներով աշխատանք, կրթություն ոլորտում ես տարիների ներդրում ունեմ որպես մանկավարժ ու պատգամավոր ընտրվելով չէի կարող թողնել այդ ամբողջ աշխատանքն ու հեռանալ: Իսկ պատգամավոր լինելս ինձ առավել օգնում է մանկավարժների, աշակերտների, ծնողների կողմից բարձրացված հարցերը հնարավորինս արագ խորհրդարան ու նախարարություն հասցնել:

Գիտեք, մարդու աշխատանքը գնահատելու համար նախ պետք է ծանոթ լինել այդ աշխատանքին, և հետո միայն իրավունք ունենալ կարծիք հայտնելու: Ինչպե՞ս կարելի է սպիտակին նայել ու սևը տեսնել: Այնպես որ ինչ-որ մարդկանց նման ընկալումները ամենևին չեն կարող ստվերել իմ և Հայաստանի Հանրապետության դպրոցների մանկավարժների համատեղ աշխատանքը:

-Մեր հարցազրույցը եզրափակենք նախատոնական տրամադրությամբ.առջևում Ամանոր է, դուք ինչպե՞ս եք դիմավորում այս տոնը:

-Ամանորն ինձ համար ընտանեկան ջերմ տոն է: Իմ ընտանիքում ընդունված ավանդույթ կա. գիշերը ժամը 12:00-ին հնչում է մեր դռան զանգը ու մեր տանը հավաքվում են երեխաներս, թոռնիկներս, հետո բոլորս միասին այցելում ենք մեր մեծերին՝ շնորհավորելու նրանց Նոր տարին: Երբ ծնվեց առաջին թոռնիկս՝ Նարեկը, նա Ամանորին մեր տուն եկավ Ձմեռ պապի շորերով, հետո իմ ձմեռ պապիկ-թոռնիկների թիվը գնալով ավելացավ՝ ծնվեց Դավիթը, ապա Աշոտը:

-Իսկ ձյունանո՞ւշը, ե՞րբ է գալու:

-Այո՜, այս նոր տարվա գիշերվան ես առավել անհամբերությամբ եմ սպասում, որովհետև արդեն ծնվել է նաև մեր ձյունանուշիկը՝ Անահիտ թոռնուհիս: Այնպես որ, հուսով եմ, ձյունանուշ Անահիտն իր հետ մեր տուն կբերի իր <ձմեռ պապ> երեք եղբայրներին և անսահման ջերմ ու գեղեցիկ կդարձնի մեր ընտանեկան Ամանորը:

ԱՐՄԻՆԵ ՍԻՄՈՆՅԱՆ