3. Ինչո՞ւ Արեւմտյան Հայաստանի (ներառյալ Կիլիկիայի) <<օկուպացված>> տարածքների խնդիր, որովհետեւ այդ տարածքներից է բխեցվում հայությանն ու Հայաստանին ուղղված ներկայի սպառնալիքները Պարզաբանում է քաղաքագետ, Արեւմտյան Հայաստանի Կառավարության վարչապետ Տիգրան Փաշաբեզյանը Հարց – Պարոն Պապյանը նշում է, որ Արեւմտյան Հայաստանը դա Հայաստանի Հանրապետության տարածքն է, որ օկուպացված է թուրքերի կողմից։ Ի՞նչ կասեք այս հարցադրման վերաբերյալ։ Պատասխան – […]
Վերլուծական
Մենք բոլորս պետք է գիտակցենք, որ մենք Հայոց Եկեղեցին ենք, մենք Հայոց Պետությունն ենք, մենք Հայ Ժողովուրդն ենք, և պարտավո’ր ենք ապահովել մեր հոգևոր անվտանգությունը:
Ոչ մի իշխանություն, առավել ևս ազգային, չի կարող լուծել իր ժողովրդի (ազգի) խնդիրները, եթե իր կողքին չունենա այդ ժողովրդի (ազգի) մտավոր և հոգևոր ոլորտի առողջ բջիջը ներկայացնող անդամներին:
…մ՞իթե այլ ճանապարհ չկար, իրավագետ Արա Պապյանը, օրինակ, իր մտահոգություններն ունի այդ հարցում
Անդրադառնում ենք մի քանի խոշոր ճակատամարտերի, որոնք լավագու՛յնս են արտացոլում հայոց բանակի, նրա ղեկավարության մարտական կորովը, ինչպես նաև, Արշակ արքայի որդեգրած մարտավարությունը՝ ողջ պատերազմի ընթացքում:
Եվ ի՞նչ եք կարծում, կարո՞ղ էր քարահունջյան բացահայտումներին անտարբեր լինել Մեծ Բրիտանիան, երբ առաջ է քաշվում այն միտքը, թե կան որոշակի զուգահեռներ բրիտների կողմից կառուցված Սթոունհենջի և հայկական Քարահունջի միջև: Անգլիացիների ահանագստությունն առավել սրվում է, երբ …
Պաշտոնական Անկարայի ամենաարդիական հարցը շարունակում է մնալ քրդականը:
Լինքոլն Սթեֆենս /Գրի է առնվել 1919թ. Փարիզի խաղաղության կոնֆերանսի ժամանակ/ Առաջին անգամ հրապարակվել է 1931թ.,«Աութլուք ընդ ինդըփենդընթ» ամսագրում Դա իմ հարցազրույցն էր: Իր սենյակում էր, այն հյուրանոցում, ուր ապրում էր նա, բայց ինքս էի խնդրել տեսակցությունը, և իմ նպատակն էր այդ կայսերական հետախույզից մի բան իմանալ Փոքր Ասիային և Մերձավոր Արևելքին վերաբերող գործնական քաղաքականության մասին: […]
Պատմահայր Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմության» մեջ առասպելական մի դրվագ կա, որը մենք, այս էլ 1600 տարի, ուշադրության չենք արժանացնում։ Դա հայոց արքա Արտաշեսի որդու` Արտավազդի ծննդի մասին պատմող դրվագն է։ Այն մեր պատմության, բառիս լայն իմաստով, շրջադարձային, ես կասեի, ճակատագրական փուլն է եղել։ Ի՞նչ է գրում Խորենացին. «Երբ ծնվեց արքայորդի Արտավազդը, քաջքերը նրան գողացան և […]
Խոսրով Կոտակից հետո, հայոց արքաները՝ ի դեմս Տիրանի, Արշակ Բ-ի և Պապի, արդեն պետակա’ ն մակարդակով ձեռնամուխ եղան կենտրոնաձիգ, ուժեղ իշխանության ստեղծմանը, ո ՛ րը միայն կապահովեր Հայաստանի անկախ, ինքնուրույն քաղաքականությունը:




