Եթե մենք Հայ Առաքելական սուրբ եկեղեցուն երկրորդայնացնելու ենք որևէ ոլորտում, դա ունենալու է ծանրագույն հետևանքներ՝ հայկական ինքնության պահպանման և վերարտադրման հարցում, որովհետև պատմականորեն այդ կառույցի, նրա տեսական զանգվածի մեջ մենք կրում են անցյալից եկող բյուրեղացած դրականը
Հասարակություն


«Հայք» վերլուծական-տեղեկատվական կենտրոնը Թեքեյան կենտրոնի փոքր սրահում հրավիրել էր քննարկում՝ «Աղանդավորական պայքարը դպրոցում «Հայ եկեղեցու պատմություն» առարկայի դասաժամերի և բանակում հոգևոր ծառայության դեմ» թեմայով:
Վերջին շրջանում` Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին ընդառաջ, Թուրքիայի իշխանություններն աչքի են ընկնում հայերի նկատմամբ առանձնահատուկ ուշադրությամբ. պոլսահայ գրող եւ հրապարակախոս Էթյեն Մահչուփյանը նշանակվել է Թուրքիայի վարչապետի գլխավոր խորհրդական, Շառլ Ազնավուրը թուրքական «Ոսկե սոսի» մրցանակ է ստացել, Անին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մշակութային ժառանգության ցանկում ընդգրկելու հայտ են ներկայացրել: Ինչո՞վ է սա պայմանավորված, մի՞թե թուրք հասարակությունը փոխվել է:
Ռուսական կայսրության համար Հայաստանի կարևորությունը մեծ է, և այն իր ազդեցության ոլորտից կորցնել՝ Ռուսաստանի համար ենթադրում է՝ ի վերջո կորցնել Անդրկովկասն ամբողջովին, որը կատաստրոֆիկ կլինի Ռուսական կասրապետության ստատուսի և նրա նման դերկատարության համար: Եվ պատահական չէ, որ …

Ինձ համար ավելի լավ է պահպանենք մեր տեսակը, քան թե մի քանի քուռչ ու փալաս ունենալ, մի հատ էլ մեծ համբուրգեր և կորցնել մեր արժեքները: Ես պատրաստ եմ մի քիչ սոված լինել, վատ հագնված, բայց իմ երեխաները ապրեն այնպիսի հասարակությունում, ուր ընտանեկան, հոգևոր արժեքները պահպանված կլինեն:

«Դուք աշխարհ տեսած, մեծ կենսափորձ ունեցող մարդ եք: Էս վիճակից դուրս գալու ելք տեսնո՞ւմ եք»: Այս հարցը իմ շա՜տ սիրելի Վլադիմիր Նազարյանին ուղղել եմ դեռ 2000 թվին, երբ հերթական անգամ կառավարություն փոխվեց, երբ իշխանությունը զբաղված էր ուժերի վերադասավորման «լրջագույն» գործով, ժողովուրդն էլ, ինչպես Նարեկացին է ասել իր ժամանակին, «տարագրվում էր ու չէ՜ր տագնապում»: «Ես ընդհանրապես […]

Բաց հանքի շահագործումը կվնասի մեր երկրի ռազմավարական ջրային պաշարներին, քանի որ նախագծի ենթակառուցվածքը հիմնականում տեղակայված է Արփա եւ Որոտան գետերի ջրհավաք ավազանում, ինչպես նաեւ Կեչուտ եւ Սպանդարյան ջրամբարների մոտակայքում, որոնք իրենց հերթին մտնում են Սեւանա լճի ավազանի մեջ:

Ծախում էի շուկայում ձու,
Հանդիպեցի մի գյուղացու,
Ոտքերը՝ ծուռ, ձեռքերը՝ ծուռ,
Տրորեցի ոտքը նրա,
Նա էլ ընկավ քթի վրա:
Նմանատիպ գրվածքների, որոնց դժվար է անգամ ստեղծագործություն անվանելը, այսօր հաճախ կարելի է հանդիպել մանկական գրականության մեջ: Այսպե՞ս ենք սերունդ դաստիարակում:

Երբ իմացա, որ Արմեն Մարտիրոսյանը հրատարակել է երեխաներին սեռական դաստիարակության երկհատորյակ, ապշել էի: Մտածեցի՝ հինգ տարեկանից մինչև տասնչորս տարեկան երեխան ինչպե՞ս կարող է սեռական դաստիարակություն ստանալ:

1990-ական թթ. դպրոցի 4-րդ դասարան մտցրին սեռական դաստիարակության մասին մի դասագիրք, որը իսկական խայտառակություն էր՝ գրքում զետեղված նկարների ու բովանդակության առումով: Իսկ դրա հեղինակները գրանտակեր հայ կանայք էին, ովքեր պատրաստ էին փողի համար ամեն ինչ պղծել:




