Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպությունը (այժմ` հիմնադրամ) երկար տարիներ է, ինչ զբաղվում է մեր մշակութային կոթողների ուսումնասիրությամբ, հատկապես Հայաստանի տարածքից դուրս գտնվող հուշարձաններն են այս կազմակերպության ուշադրության կենտրոնում: Հիմնադրամի անդամները փորձում են հնարավորության սահմաններում հայտնաբերել դրանք, լուսանկարել այն վիճակում, որում գտնվում են: Բացի այդ` արվում են բազմաթիվ գիտական ուսումնասիրություններ` համեմատություններ անցկացնելով այդ հուշարձանների նախկին եւ ներկայիս […]
Թուրքիա
Ապրիլի 27-ին Բուենոս Այրեսի «Միջազգային հարաբերությունների արգենտինյան կենտրոնում» (C.A.R.I.), Հայաստանի Հանրապետության դեսպանության և «Աքյան գրաֆիկա» հրատարակչության նախաձեռնությամբ կայացավ Յոհաննես Լեփսիուսի «Գերմանիա և Հայաստան 1914-1918. Դիվանագիտական փաստաթղթերի հավաքածու» իսպաներեն թարգմանությամբ գրքի շնորհանդեսը: Պատմաբաններին քաջ հայտի դիվանագիտական փաստաթղթերի այդ հավաքածուի իսպաներեն լեզվով թարգմանության ու տպագրության նախաձեռնողն ու հովանավորն է 89-ամյա արգենտինահայ Անահիտ Բարիկյանը: Գերմաներենից գիրքը թարգմանել է […]
«Թուրքիան շարունակում է ոչ միայն չհարգել իր ստանձնած պարտավորությունները, այլ նաեւ հակադրվում է միջազգային հանրության դիրքորոշմանը»
«Լավ կլիներ` 2013թ. կայանալիք ընտրությունների ժամանակ կանցլերի պաշտոնում առաջադրել Գերմանիայի կանաչների կուսակցության համանախագահ ազգությամբ թուրք Ջեմ Օզդեմիրի թեկնածությունը»։ Այս մասին, ինչպես տեղեկացնում է թուրքական «Անադոլու» գործակալությունը, Journal Frankfurt պարբերականին տված հարցազրույցում ասել է Գերմանիայի կանաչների կուսակցությունից Եվրախորհրդարանի անդամ Դենիել Քոն Բենդիթը։ «Օզդեմիրը ցանկանում է դառնալ Գերմանիայի կանաչների կուսակցության նախագահը։ Բացի այդ, կանցլերի պաշտոնում նրա թեկնածության […]
Զարուհի Փոստանջյանի բողոքն ուղղված Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի անդամներին, Եվրոպայի խորհրդի Նախարարների կոմիտեի դեսպաններին
Հայկական հարցի ակունքները հասնում են մինչև XIX դարի կեսերը և անմիջական կապ ունեն Հայաստանի Արևելյան ու Արևմտյան հատվածները տնօրինող երկու գերտերությունների` Ռուսական և Օսմանյան կայսրությունների հարաբերություններից և, մասնավորապես` այդ շրջանում նրանց միջև տեղի ունեցած պատերազմական գործողություններից և, կախված այդ պատերազմների ելքից, ինչպես նաև աշխարհաքաղաքական փոփոխություններից…
ԱՄՆ-ը հայոց ցեղասպանությունը ճանաչել է Ուրուգվայից և Արգենտինայից դեռևս 14 տարի առաջ` 1951թ.-ին և Ցեղասպանության կոնվենցիայի ստորագրումից ընդամենը 3 տարի հետո: Մինչդեռ այս փաստը մենք զարմանալիորեն մոռացության ենք մատնել:
Թուրքիայի արտգործնախարար Ահմեդ Դավութողլուն, ինչպես հաղորդում է www.worldbulletin.net.-ը, «քննադատել է 1915թ.-ին Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցած դեպքերի վերաբերյալ ԱՄՆ-ի նախագահ Բարակ Օբամայի ելույթը»: «Պարոն Օբամայի արած հայտարարությունը միակողմանի է եւ նարկայացնում է պատմության միայն մի կողմը: Մենք ցանկանում ենք, որ նաեւ հարգեն այն կորած սերնդի հիշատակը, որը հեռացել է Անատոլիա թերակղզուց եւ տառապել է հեռավոր Եմենի, […]
Հայոց Ցեղասպանությունը իրագործած պետությունը` Օսմանյան կայսրությունը` ներկայիս Թուրքիան, պետք է միջազգայնորեն պատժվի:
Երիտթուրքերը, պատասխանատվությունից խուսափելու և միջազգային հասարակական կարծիքը փոխելու նպատակով, ձևական հետաքննություն սկսեցին, սակայն ջարդերի կազմակերպիչներն ու պատասխանատուներն այդպես էլ մնացին անպատիժ:




