«Սույն գրությամբ, ի դեմս Ձեզ հանուն Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու Բուլղարիայի Հայոց թեմի մեր երախտիքն ու գոհունակությունն ենք հայտնում Շվեյցարիայի կառավարությանը վերոհիշյալ որոշման կապակցությամբ:», ասված է նամակում:

Լիբանանում Շվեյցարիայի դեսպան Ռութ Ֆլինթի հետ հանդիպման ժամանակ Մեծի Տանն Կիլիկիո Կաթողիկոս Արամ Ա խոսել է թուրք ազգայնական գործիչ Դողու Փերինչեքի դատավճռից ու ընդգծել, որ հայ ժողովուրդը խստորեն դատապարտում է ՄԻԵԴ որոշումը: Այս մասին տեղեկացնում է «Ասբարեզ» պարբերականը: Արամ Առաջինը նշել է, որ ՄԻԵԴ-ը ոչ միայն հարցականի տակ է առնում Հայոց ցեղասպանության ճանաչումը, այլ նաև` […]

Հայերի զանգվածային սպանությունները, զանգվածային ճնշումները եւ արտաքսումները պատմական հայրենիքից, որն ընդգրկված էր Խորհրդային Ադրբեջանի կազմում, ինչպես նաեւ Սումգայիթից եւ Բաքվից, համաձայն բոլոր միջազգային օրենքների, բնութագրվում է որպես ցեղասպանություն։ Իսկ դա նշանակում է, որ պետք էր դատել հայերի ցեղասպանության կազմակերպիչներին եւ կատարողներին։

Օջալանը լինելով թուրքական պետության գերին՝ փաստորեն առաջադրանք կատարեց: …նա խորհուրդ է տալիս հայերին «չխաբվել արտասահմանյան կապիտալի աղբյուրների սոսկալի խաղերին», այսինքն՝ Սփյուռքին, որը պայքար է մղում Ցեղասպանության ճանաչման համար:

Եթե ՄԻԵԴ-ի համար ընդունելի է, որ կան հանցագործություններ, որոնց ժխտումն ինքնին հանցագործություն է, հետեւաբար այս մոտեցումը պետք է կիրառվի նաեւ Հայոց ցեղասպանության պարագայում, իսկ եթե չի կիրառվում, ուրեմն անտարակույս կայացված որոշումը քաղաքական պատվեր էր:

Հեղինակը պատմում է, որ քսաներորդ դարի սկզբին Թուրքիայում իրականացվել է Հայոց ցեղասպանություն՝ պետական քաղաքականության մակարդակով։ Եվ վրդովմունք է արտահայտել, որ մինչ օրս համաշխարհային հանրությունը , տարբեր պատճառներով եւ նկատառումներով այդպես էլ չի ճանաչել մարդկության դեմ գործված այդ հրեշավոր հանցագործությունը։

Թեև հաճախ է խոսվում Արդարադատության միջազգային դատարանում (Միջազգային դատարան) Թուրքիայի դեմ հայկական պահանջատիրության հետապնդման մասին, սակայն Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանում (ՄԻԵԴ) հայց ներկայացնելու հնարավորությունը հազվադեպ է նշվում՝ չնայած վերջինիս բացահայտ առավելություններին:

Լիբանանն առայժմ միակ արաբական երկիրն է, որ ճանաչել է Հայոց ցեղասպանությունը: Եթե Եգիպտոսը հետևի նրա օրինակին, արդյոք հնարավո՞ր է, որ Սիրիան և մյուս արաբական երկրները նրանից հետո երկար սպասեցնել չտան:

Ճապոնիայի գլխավոր հյուպատոսը հայտնեց իր ըմբռնումը, որ «ողբերգություն բառն այնքան էլ լավ չի հնչում ձեզ համար, քանի որ այն ցեղասպանություն է»: Նա խոստացավ այս հարցի վերաբերյալ «հայ համայնքի զգացմունքները» փոխանցել իր կառավարությանը:

Գերագույն դատարանին ուղղված նախագահ Օբամայի դիմումն այլ բան չի նշանակում, քան իր քաղաքացիների` դատարանների միջոցով փոխհատուցում ստանալու իրավունքի ակնհայտ խոչընդոտում: