Ադրբեջանը փորձում է ձախողել ղարաբաղյան հակամարտությունը խաղաղ ճանապարհով կարգավորելու ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ջանքերը:

Ժամանակին Ադրբեջանից գաղթած հույն համայնքի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է Ադրբեջանից կրոնական, քաղաքական, ազգային, փախստական խմբերի լիազոր ներկայացուցիչների համակարգող խորհուրդ, որին անդամակցել են նաեւ Հայաստանի ադրբեջանահայերը: Նրանց հիմնական նպատակն է աշխարհին ներկայացնել Ադրբեջանում ապրող եւ ապրած ազգային փոքրամասնությունների խնդիրն ու ապացուցել, որ այդ երկիրը այնքան էլ քաղաքակիրթ չէ ինչպես ներկայանում է, եւ ազգային փոքրամասնությունների հետ երկխոսելու խնդիր […]

…դա նշանակում է, որ տարածաշրջանի երկրները վերածվելու են լայնածավալ ‹‹հումանիտար աղետի տարածքների››:

Ադրբեջանը չունի Լեռնային Ղարաբաղի նկատմամբ հավակնությունների ո́չ իրավական, ո́չ քաղաքական և ո́չ էլ բարոյական հիմք: Ադրբեջանի կողմից ռազմական ագրեսիան վերսկսելու դեպքում Հայաստանը չի ունենա այլ ընտրություն, քան ճանաչել Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունը դե յուրե և իր բոլոր հնարավորությունները ներդնել Արցախի ժողովրդի անվտանգության ապահովման համար:

Ադրբեջանում առավել կայուն հաստատվում է ֆեոդալական բռնատիրությունը:

«Մենք մեր դիրքերը չենք զիջելու եւ առանց Ղարաբաղի կարգավիճակի ոչ մի Ճանապարհային քարտեզ չենք ստորագրի»

Հայաստանի ներկայացուցիչը անդրադարձել է Ադրբեջանի վարած անհանդուրժողական քաղաքականության, էթնիկ զտումների, բռնությունների և սանձազերծած պատերազմի հետևանքներին, մասնավորապես հարյուր հազարավոր հայ ներքին տեղահանված բնակչության զրկանքներին ու հիմնախնդիրներին`

Երբ մարդը մի քանի անգամ կրկնում է իր սուտը, ինքն էլ է սկսում հավատալ իր ստին եւ դառնում է այդ ստի ջատագովը:

Ադրբեջանի իշխանությունները ԼՂՀ հետ սահմանային գոտու առնվազը այդ հատվածում կուտակում են քրդերին եւ իսլամ արմատականներին, որպեսզի, օգտագործեն Արցախի հայ բնակչության դեմ:

Ոգեւորության պահերին հարեւան հանրապետության քարոզիչները նույնիսկ «կանխատեսում են, որ շատ շուտով ԼՂ հայ բնակչութունը կգերադասի ապրել նման զարգացած երկրում»