Մեզանում վերստին արդիական է դարձել Եվրամիություն, թե՞ Եվրասիական միություն, Արեւմուտք, թե՞ Ռուսաստան երկընտրանքը։ Սա այն հարցը չէ՞, որի վերաբերյալ պետք է հարցնել ժողովրդի կարծիքը։ Պատասխանելով «Հայոց Աշխարհ»-ի այս հարցին, ԱՐՏԱԿ ԴԱՎԹՅԱՆԸ երեկ նկատեց. «Եթե Եվրամիությունը տանում է հոգեւոր եւ սեռական այլասերվածության, ապա ինձ համար մերժելի է նման միությունը։ Ես չեմ ցանկանում, որ իմ երեխաները ապրեն […]
Հասարակություն
Դեռ մեկ ամիս առաջ Հանրային խորհրդի Կրոնի, ենթահանձնաժողովը, քննարկման նպատակով, ՄԻՊ աշխատակազմից պահանջում է ՙԽտրականության դեմ՚ օրենքի նախագիծը և հայտնաբերում փաստեր, որոնք հիմք դարձան հանձնաժողովական Խաչիկ Ստամբոլցյանի հայտարարության համար` այն միասեռ ամուսնությունները Հայաստանում օրինականացնող օրենքի նախագիծ է:
Ադրբեջանում վաղուց արդեն պետական պատվերով պատմություն են շինում ու փողով տարածում: Այս կամ այն կազմակերպությանն էլ վարձում, որ կնիքը ձեռքին վազի: Միշտ են այսպես վարվել, դեռեւս խորհրդային տարիներից: Փող եւ պատմություն, փող եւ մշակույթ, վերջապես, փող եւ քաղաքականություն: Ընդ որում, այս ամենն արվում է չտեսնված մի ցինիզմով:
Շատերն են իրավացիորեն համարում, թե արտագաղթն այսօր Հայաստանի համար թիվ մեկ հիմնախնդիրն է, որն ամեն գնով պետք է կարգավորել, քանի որ ուղղակիորեն կապվում է ազգային անվտանգության հետ:
«Յան» ազգանունը կրելը դեռ քիչ է հայ համարվելու համար, «յանը» պետք է էությունդ լինի: Ինձ համար հայը նա է, ով մտահոգ է իր երկրի ու ժողովրդի ապագայով:
Հասարակական-քաղաքական գործիչ, «Ղարաբաղ» կոմիտեի նախկին անդամ Խաչիկ Ստամբոլցյանը պնդում է, որ այսօր ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպան Կարեն Անդրեասյանի կողմից Ազգային ժողով է ուղարկվել միասեռականության մասին օրենք՝ «Խտրականության դեմ» ՀՀ օրենք անվան ներքո և սեպտեմբերին պետք է քննարկվի: Այս մասին այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանը հայտարարեց Խաչիկ Ստամբոլցյանը: «Որ խտրականություն չպետք է լինի սեռական կողմնորոշում ունեցողների նկատմամբ, […]
Կան մարդիկ, ովքեր փորձելով վարկաբեկել Հայոց եկեղեցուն կամ հոգևորականությանը, ասում են, թե իբր Աստվածաշնչով կամ աղոթքով հայրենիքիդ չես պաշտպանի։ Բայց պատմությունը ցույց է տալիս, որ եկեղեցին գործնական աղոթքի կողմնակից է: Պետականության բացակայության պայմաններում հայոց եկեղեցին ղեկավարել է ազգային և հոգևոր կյանքը, իսկ հոգևորականներն էլ ոչ միայն խաչը, այլև զենքը ձեռքներինմարտնչել են հայրենիքի փրկության համար։ Դա […]
Ներկայումս ինչո՞վ է զբաղված մեր հասարակության զգալի մասը. զբաղված է ամեն օր խոչընդոտների հանդիպելով եւ վայր ընկնելով: Աշխատավարձ են ստանում, մտնում են խանութ` սննդից ինչ-որ բան գնելու, դուրս գալիս խանութի շեմին պառկում են, թոշակ են ստանում, պառկում են, ոչ մեկն են ստանում, ոչ մյուսը` մեռածի հաշիվ են:
Դպրոցներում շրջանավարտներից հավաքվում է 80-100 հազար դրամ` հանդիսությունների, ավարտական երեկոների, լուսանկարվելու, ուսուցիչներին ծաղիկներ գնելու եւ այլնի համար: Բայց բոլորս էլ գիտենք, որ ավարտական երեկոյի համար անհրաժեշտ են նաեւ նոր զգեստ, կոշիկ: Ստացվում է վերը հիշատակված գումարը:
Սրան հակառակ, մամուլում շարունակում են հաճախադեպ դառնալ այն հրապարակումները, ըստ որոնց՝ ինչ-որ իրադարձություն «դրսի» պատվեր համարելը փոքր ազգին բնորոշ բարդույթ է: Ասել կուզի` պատվեր չկա, հրեա-մասոնական պատվեր կատարող «յան» ազգանունով մարդիկ էլ չկան. մեղավոր ենք մենք:




