Ներկայումս ինչո՞վ է զբաղված մեր հասարակության զգալի մասը. զբաղված է ամեն օր խոչընդոտների հանդիպելով եւ վայր ընկնելով: Աշխատավարձ են ստանում, մտնում են խանութ` սննդից ինչ-որ բան գնելու, դուրս գալիս խանութի շեմին պառկում են, թոշակ են ստանում, պառկում են, ոչ մեկն են ստանում, ոչ մյուսը` մեռածի հաշիվ են:
TOP
Ադրբեջանը հրաշալի օրինակ է վիթխարի հարստություն դիզած մի երկրի, որն իր միլիարդավոր նավթադոլարներն օգտագործում է օտարերկրյա քաղաքական գործիչներին և զանազան ասպարեզների մարդկանց կաշառելու համար՝ փորձելով բարելավել իր վատ համբավն ամբողջ աշխարհում:
Թող չափազանցություն չթվա, բայց վերջին տարիներին Ադրբեջանը դարձել է ժամանակակից միջազգային արժեհամակարգի «լակմուսի թուղթը»:
Սրան հակառակ, մամուլում շարունակում են հաճախադեպ դառնալ այն հրապարակումները, ըստ որոնց՝ ինչ-որ իրադարձություն «դրսի» պատվեր համարելը փոքր ազգին բնորոշ բարդույթ է: Ասել կուզի` պատվեր չկա, հրեա-մասոնական պատվեր կատարող «յան» ազգանունով մարդիկ էլ չկան. մեղավոր ենք մենք:
Քաղաքական բանականության ճշտած օրինաչափութիւններին հաղորդակից մարդկանց համար տարօրինակ չի հնչում իհարկե ՄԱԿ-ի դատապարտումն ու արծարծած պահանջները Թուրքիայում տեղի ունեցած ահաբեկչական վերջին գործողությունների առումով։
…«մայլի» լեզուն իր հետ բերել է նաեւ լեզվամտածողության առանձնահատուկ՝ արեւելյան գծեր, որոնց զուգորդումը ռուսական «վաբշե»-ների եւ այլ «աբառոտկա»-ների հետ ստեղծել է հայերենի «համեմունքով» կոտրատվող մի ռուս-թուրքական սիմբիոզ։
Սբ Ղազանչեցոց եկեղեցում նորից խունկ ծխաց, եւ կարոտած քաղաքում նորից հնչեց հայերենը, որն այս անգամ իր հնչումներով ահարկու էր, առնական ու վառոդաբույր…
Հարցազրույց արեւելագիտության ինստիտուտի տնօրեն ՌՈՒԲԵՆ ՍԱՖՐԱՍՏՅԱՆԻ հետ
Խորհրդային Միության փլուզումից հետո, բազմաթիվ մահմեդական ադրբեջանցիներ Եվրոպայում և Միացյալ Նահանգներում դիմել են ապաստանի հայցով՝ իրենց ներկայացնելով որպես հալածված հայ քրիստոնյաներ:
Մայիսի 1-ը ԽՍՀՄ պետական հիմնական տոներից մեկն էր. աշխարհի մեկ վեցերորդ մասում, ժամանակային գոտիների տարբերությամբ, ժողովուրդը քեֆ էր անում: Կոլեկտիվ առ կոլեկտիվ, շրջան առ շրջան, գյուղ առ գյուղ:




