Դուք հանդիպում եք ունեցել Թուրքիայի արտգործնախարար Ահմեդ Դավութօղլուի հետ, երբ նա Երևանում էր: Ո՞վ էր նախաձեռնել այդ հանդիպումը և ի՞նչ ձևաչափով էր այն :

«Աքշամ» պարբերականին գրում է, որ Հայաստանում Թուրքիայի արտգործնախարարը հայ-թուրքական սահմանը բացելու առաջարկով է հանդես գալու:

Կարծում եմ, որ ռուսաստանաբնակ յուրաքանչյուր հայ ուրախ կլինի, որ իր պատմական հայրենիքը դառնա ներդրումների համար նպաստավոր երկիր, եւ ես այդ հույսն ունեմ:

Միշտ էլ հետաքրքիր է իմանալ, թե Ամերիկայի հայկական համայնքն ինչպես է դիտարկվում օտարների կողմից: Այդ պատկերն ավելի գրավիչ է դառնում, երբ գնահատականը տրվում է ամերիկացի դիվանագետի կողմից մի ներքին զեկույցում:

Ստրկամտությունից, ինքնիշխանության կորուստից խոսում են նրանք, ովքեր տառապում են այդ բարդույթով, նրանք, ովքեր այլ դեսպանատների ու միջազգային կառույցների հետ իրենց հարաբերություններն այդ հիմքի վրա են կառուցում, և թող իրենց արշինով մեզ չչափեն:

Այս հրաշալի հուշարձանը խորհրդանշում է երկու քրիստոնյա ժողովուրդների` հայերի ու ռուսների բարեկամությունը:

Վիլնյուսյան գիտաժողովը ՙպարզաջրեց՚ եվրոչինովնիկների մտքերը, հասկանալի դարձավ, որ Արևելյան գործընկերության ծրագրի տապալումից ջղաձգված ու դեռ շոկից դուրս չեկած Արևմուտքը նոր խաղ է ծրագրում, ուր գլխավոր դերակատարները տեղական կատարածուներն են:

Եվրոպական կառույցները՝ ԵՄ, ՄԱԿ ԵԽ ԽՎ, ԵԱՀԿ աշխարհակալ ուժերի գործիքներն են, համաշխարհային կառավարման լծակները, որոնք անդադար վերահսկում են Եվրոպան, որպեսզի հանկարծ իրենց ՙուղեգծից՚ դուրս չգա:

Մի կողմ թողնենք Ուկրաինան, Հայաստանի պարագան բոլորովին այլ է: Հայերս մի պարզ բան պետք է հասկանանք, նախ մենք ունենք թեժ կետ՝ դա չլուծված ԼՂ հակամարտությունն է, պատերազմը դեռ ավարտված չէ, և վերջապես, աշխարհում ոչ մի երկիր չունի թուրքի նման թշնամի հարևան: Թող արևմտամետները փորձեն իրենց սիրելի Եվրոպայից մեկ հատ տանկ բերել Հայաստան, կամ էլ մեկ հատ ամերիկյան հրացան, որ դնենք ռուսական Կալաշնիկովի կողքին, կարո՞ղ են:

Ռուսական կողմի համար այնքան թափանցիկ են Ղարաբաղյան բանակցային գործընթացին միջամտելու Թուրքիայի վերջին փորձերը, որ դրանց ընթացք տալու պարագայում հարկ կլինի գլխիվայր շրջել իր տարածաշրջանային առաջնահերթությունները։