Ակնհայտ է, որ Մինսկի խմբի միջնորդական առաքելության ձևաչափը, համաձայն այս Կոնվենցիայի, դրույթների սպառել է իրեն, որովհետև շուրջ 18 տարի է ինչ նրա առաջարկները չեն ընդունվում հակամարտության կողմերից մեկի, հիմնականում` Ադրբեջանի կողմից, որը չի հաշտվում այն իրողության հետ, թե ԼՂՀ-ն գաղութային լծից այլևս ազատագրված է: Ուստի, Մինսկի խումբը պետք է լուծարվի…
TOP
Արցախի բնակչության դեմ ջրային ահաբեկչություն իրականացվեց նաև արցախյան ազատամարտի տարիներին: Երբ դեռ Քարվաճառը վերահսկվում էր ադրբեջանցի զինյալների կողմից, վերջիններս դարձյալ թունավորել էին Ստեփանակերտին ջուր մատակարարող աղբյուրները:
Ջուրը մեր իրականության մեջ ողողել ու ոռոգել է ամենատարբեր ոլորտներ, բայց նրա դերը առանցքային կարեւորություն ունի հատկապես գործունեության պետական-պաշտոնական շրջանակներում եւ քաղաքականության մեջ: Պաշտոնական այդ գործառույթը կոչվում է ջուր ծեծել կամ ջուրծեծոցի: «Ջուր ծեծել» արտահայտությունը նշանակում է դատարկ-դատարկ «դուրս տալ», խոսել ոչ մի բանի մասին, այսինքն՝ դատարկաբանել:
Մնում է միայն մի ծածուկ տեղ նստել ու կպած մտածել երջանկության մասին: Միայն մեկ օր:
Հետո վերադառնալ Երեւան, գնալ Ազատության հրապարակ եւ փաստացի տեսնել մեր ապագա երջանկության երկունքը:
Գիքորին առաջարկում ենք ստվերային աշխատանքի եւ սոցիալական ապահովության նախարար, իսկ Համբոյին՝ որպես գլխավոր խորհրդական: Քավոր-սանիկ չեն, բայց հայր ու տղա են, մի բան կանեն: Ստվերային էկոնոմիկայի նախարարի մի թեկնածու կա, որին կողմ են բոլորը` Ձախորդ Փանոսը:
Սրա ողջ «հմայքն» այն է, որ ապագա նախարարացուների գերակշիռ մասը կա՛մ ՀԱԿ-ականներն են, կա՛մ ՀԱԿ-ի համակիրներ, որոնց մեջ, ի դեպ, իրենց պատվավոր տեղն ունեն արեւմտյան գրանտակերները:
Գառնիկ Իսագուլյան.<Չեմ բացառում, որ ուժային բոլոր կենտրոնները եւ տարածաշրջանում իրենց հետաքրքրություններն ունեցող պետությունները ցանկություն ունեն ազդեցություն գործել մեր երկրում տեղի ունեցող քաղաքական գործընթացների վրա>։
Գիտե՞ք ինչն է զայրացնում մարդուն. մոտավոր, մոտակա, բայց առկա աբսուրդը: Ընդ որում, բոլոր բնագավառներում` լինի քաղաքականություն, գիտություն, կրթություն, մշակույթ: Մոռացա. մի բան էլ կա` տնտեսություն:
Պարզվեց անծանոթները չեկիստներ են, և ուղարկված էին, որպեսզի պատժեն «ազգայնամոլ Րաֆֆու» ազգակցական Մարիամ տատիս: Նրան տարան խուզարկության: Առավոտյան տատս վերադարձավ: Նրա մատներն արյունոտ էին…
Բայց, արդյո՞ք հայերս, անհրաժեշտ չափով գիտակցում ենք հարևան երկրում շարունակ մեծացող վտանգը որպես լուրջ մարտահրավեր մեր ազգային անվտանգությանը։ Սխալված չենք լինի, եթե ասենք` ո’չ, կամ գրեթե ոչ:




