Հայ եկեղեցու սեփականությունը հայ ժողովրդի սեփականությունն է: Եվ այն ինչ անում է ՀՀ կառավարությունը Հայ եկեղեցու համար` դա նվազագույնն է, որ կարող է անել:
Հոգևոր
Լրատվամիջոցներում կրոնական թեմաների աշխարհագրական տարածքը Հայաստանում գնալով ավելի մեծանում է: Վերջերս մի հոդվածի վերնագիր ընթերցեցի (LRAGIR.am 25.08.2011) և անմիջապես մտաբերցի Պողոս առաքյալի հետևյալ խոսքերը. «Եթե խոսեմ մարդկանց լեզուները և հրեշտակներինը, բայց սեր չունենամ, կլինեմ ինչպես պղինձ, որ հնչում է, կամ` ինչպես ծնծղաներ, որ ղողանջում են: Եվ եթե մարգարեություն անելու շնորհ ունենամ և գիտենամ բոլոր խորհուրդներն […]
«Մայր Աթոռի եկամուտները գոյանում են մոմի, հոգևոր գրականության վաճառքի և ազգային հաստատությունների ու անհատների բարերարությունների շնորհիվ»:
Պարոնա’յք, իջեք քննադատի աթոռից, ազնիվ եղեք ինքներդ ձեր խղճի առաջ, ոչ թե հարվածեք, այլ նեցուկ եղեք մեր եկեղեցուն:
Չարենցավանում երեք օր շարունակ անցկացրած ուսումնասիրությունների արդյունում Արթուր Վերդիյանը պարզել է , որ «կրոնական» կառույցները ցեցի պես մասնատել ու իրար մեջ են բաժանել քաղաքը…
Հայ առաքելական եկեղեցու եւ հայրենասիրական կազմակերպությունների ջանքերով վերջապես հայ ժողովրդի մեջ հստակ պատկերացում է ձեւավորվել աղանդների գոյության ու նրանց պառակտիչ գործունեության մասին:
Բարեբախտաբար մեր իմաստուն ժողովուրդը կարողանում է տարբերել թացը չորից և վերջին ժամանակներում, հակառակ որոշ ուժերի ջանքերին, առավել ջանասիրաբար են նեցուկ լինում Եկեղեցուն։
Իրենց սրբի տեղ դրած «Եհովայի վկաները», որ մերժում են արյան փոխներարկումը, պարզվում է պատրաստ են դիմացինի կոկորդը կրծել:
«Գործնականում այժմ պատրիարք չունենք, ունենք պետության կողմից մատնացույց արված, նշանակված փոխանորդ, ինչը մեզ համար ընդունելի չէ»:
Վերջին շրջանում քննարկումների առարկա է դարձել «Խղճի եւ կրոնական ազատությունների մասին» օրենքի նախագիծը, որը հարակից օրենքներում մի շարք բարեփոխումների հետ միասին առաջարկվել է, հատկապես, Հայաստանի Հանրապետության Արդարադատության նախարարության կողմից: Հասարակական քննարկումներին զուգահեռ` աշխուժացել են նաև տարաբնույթ նպատակներով սույն հարցերով զբաղվողները: Մասնավորապես, Հայաստանի տարածքում գործող մի շարք կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ կրկնում են տարիներ շարունակ հնչող միեւնույն` օտար […]




