Հայաստանի տարբեր պաշտոնյաներ հաճախ են հայտարարում, թե ԵՏՄ անդամակցումը մեր երկրին չի խանգարում համագործակցել ԵՄ հետ, նաև ասվում է՝ կա ԵՄ հետ համագործակցային լայն դաշտ: Բայց հաշվի առնելով այն, որ Հայաստանն արդեն իսկ մեկ այլ միության անդամ է, արդյոք, եղած դաշտը բավարա՞ր է ԵՄ հետ անհրաժեշտ համագործակցության, ծրագրերի իրականացման համար:
Լրահոս

Մեր անհազանգը ուղղված է աշխարհին իրազեկելու, որ հանձին Ադրբեջանի տարածաշրջանում կա ֆաշիստական գաղափարներով առաջնորդվող պետություն, որը սպառնալիք է բոլորի համար:

Հայք վերլուծական-տեղեկատվական կենտրոնն այսօր կազմակերպեց իր ամենշաբաթյա հերթական քննարկում-ասուլիսը: Թեման՝ Հայաստան-Վրաստան.կոմունիկացիոն նոր ուղիներ:

Անցնող տարում բանակը բազմից հասարակության ուշադրության կենտրոնում հայտնվեց: Սահմանին իրավիճակը լարված էր, ու բանակից ակնկալվում էր կտրրուկ, ինչպես հիմա ընդունված է ասել, համարժեք պատասխան: Այդ պատասխանը բանակը տվեց: Բոլորի, անգամ ամենաթերահավատների համար պարզ դարձավ, որ բանակը պատրաստ է լրջագույն մարտական առաջադրանքներ կատարել:

Եկեք այլ տեղերում մեղավորներ չփնտրենք, պատժի կիրառումը պետք է սկսել հենց ազգային բանկից, որի անփույթ, իրողությունների հանդեպ ոչ տնտեսագիտական վերաբերմունքը, խորը վերլուծությունների բացակայությունն էլ պատճառ դարձավ քաոսի առաջին ալիքների իհայտ գալու: Սպեկուլյանտներին թող որոնեն նաև բանկերում, որոնց ատամներով պաշտպանում է ԿԲ-ն:
Ղազախստանի խորհրդարանի վերին պալատը՝ Սենատն այսօր վավերացրել է Եվրասիական տնտեսական միությանը Հայաստանի անդամակցության մասին համաձայնագիրը: Ժամեր անց նույն փաստաթուղթը վավերացրել է նաև Բելառուսի օրենսդիրը:

Աբխազական երկաթգծի վերագործարկմանը զուգընթաց Ռուսաստանում, Վրաստանում ու Հայաստանում ավելի հաճախացել են խոսակցությունները դեռևս 19-րդ դարին կառուցված Դաղստանից դեպի Վրաստան ձգվող ավարա-կախեթական ճանապարհի գործարկման շուրջ:

Ոչ իշխանական եռյակը երկու օր շարունակ ամեն ինչ արեց խորհրդարանական”թեժ ձմեռ” սցենարը գլուխ բերելու համար. քաղաքական կապրիզի, մաղձի, ամբիոնի մոտ հերոս ձևանալու պակաս չեղավ: Ամեն գնով երկրում իրավիճակ սրելուն պատրաստ ուժերը պարապ չմնացին նաև խորհրդարանից դուրս ու իրենց գործելոճին հարիր ՀԱԿ-ականները շտապեցին օտարի մոտ գանգատվելու երկրից, իշխանությունից, մեր ներքին խնդիրներից:

Հայաստանը իրականցնելով հավասարակշիռ քաղաքականություն, մշտապես ըմբռնումով է վերաբերվել հարևան Վրաստանի խնդիրներին, ու դա ենթադրում է, որ Վրաստանը ևս պետք է ցուցաբերի համարժեք քաղաքականություն: Մինչդեռ…

Այնուհետև ադրբեջանցի հրեա հեղինակը մեղադրում է հայերին «մշակութային բռնության» համար՝ վկայակոչելով հակասեմական գրքերի և հեռուստատեսային ծրագրերի գոյությունը: Սակայն նա դժկամությամբ ընդունում է, որ «նման ցավալի դեպքեր» տեղի են ունենում «շատ երկրներում»: Եթե այդպես է, ապա ինչո՞ւ է նա առանձնացնում Հայաստանը: Հնարավոր է, որ նա հետին մտքեր ունի:





